Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/10633 K.2023/1412

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz ve özel orman şerhinin silinmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.1986 yılında 766 sayılı Tapulama Kanunu (766 sayılı Kanun) hükümleri uyarınca yapılan kadastro çalışması sırasında Konya ili, ... ilçesi, ... Köyü, 2473 parsel sayılı 17.500,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 1937 tarihli ve 359, 360 ve 361 yazım numaralı vergi kayıtları uygulanarak, tarla niteliği ile ... adına tespit ve tescil edilmiş, 2017 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında 43143 ada 41 parsel numarasını almıştır.

2. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) hükümleri uyarılınca yapılıp 21.04.2008 tarihinde ilan edilen ve eldeki dava sebebiyle kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.

3. Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 2473 parsel sayılı taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu halde orman kadastro komisyonunca özel orman yapıldığını, tapu kaydının beyanlar hanesine özel orman olduğuna dair şerh konulduğunu, taşınmaz üzerinde orman bitki örtüsü ve ağaç bulunmadığını, taşınmazın tarla vasfında olduğunu ileri sürerek, 2473 parselin orman tahdit sınırı dışına çıkarılmasına ve beyanlar hanesindeki orman şerhinin silinmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde; 6831 sayılı Kanun'un 1-G maddesi gereği dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu, taşınmazın erozyon sebebiyle ziraata elverişli olmaması sebebiyle sahipleri adına özel orman statüsü ile sınırlandırılmasına karar verildiğini, taşınmazın erozyona maruz kaldığından ağaçlandırılmasının zorunluluk arz ettiğini ve orman sınırları dışına çıkarılması halinde orman bütünlüğünü bozacağını savunarak, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2018 tarihli ve 2017/120 Esas, 2018/663 Karar sayılı kararı ile dava konusu yerin evveliyatının orman sayılan yerlerden olmadığı, taşınmazın toprak işlemeli kuru tarım yapılarak özel mülkiyetle tasarruf edilen yerlerden olduğu, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, dava konusu yerin tapu kaydındaki tasarrufu sınırlayıcı şerhin kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili ve davalı ... İdaresi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf başvuru dilekçelerinde; davanın kabulüne karar verilmesine rağmen taşınmazın değeri üzerinden eksik vekalet ücretine hükmedildiğini açıklayarak, İlk Derece Mahkemesinin kaldırılmasına ve davanın kabulü ile taşınmazın değeri dikkate alınarak vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... İdaresi vekili istinaf başvuru dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, dava konusu taşınmazın toprak muhafaza karakteri taşıması ve orman bütünlüğünü koruması bakımında da orman olarak muhafaza edilmesi gerektiğini açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi 14.11.2019 tarihli ve 2019/881 Esas, 2019/1768 Karar sayılı kararı ile uzman orman, fen ve ziraat bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli memleket haritası, hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan inceleme, uygulama sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği, üzerindeki orman ağaçlarının yaşları gözetildiğinde 1988 yılı sonrasında yapılan ağaçlandırma yoluyla dikildikleri anlaşıldığı,

tapu kaydı oluştuktan sonra tapu malikinin bilgisi dışında kamulaştırma yapılmaksızın taşınmazın orman idaresince ağaçlandırılmasının o yere orman niteliğini kazandırmayacağı, ancak davaya konu taşınmazın kamulaştırılma olanağı bulunduğu gibi, Hazine tarafından Hazine adına kayıtlı taşınmazlarla değiştirilmesi (takası) yoluna da gidilebileceği, yargılama sırasında keşfen belirlenen miktar üzerindende eksik harç tamamlanmadığına göre davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı,

ancak davacı çekişmeli taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasını ve beyanlar hanesindeki özel orman şerhinin silinmesini istediği halde İlk Derece Mahkemesince gerekçeli kararda ve hükümde davanın kabulüne denilmekle birlikte her bir talep hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmadığı,

yine 2473 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastrosu sonucu kaydı kapatılarak 43143 ada 41 parsel numarasını aldığı halde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297 inci maddesine aykırılık teşkil edecek ve infazda duraksama yatacak şekilde kaydı kapatılan parsel hakkında yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle, tarafların istinaf başvuru talebinin kısmen kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın kabulüne, dava konusu Konya ili, ... ilçesi, ...

Köyü 43143 ada 41 (eski 2473) parsel sayılı taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasına, beyanlar hanesine 02.02.2009 tarihli ve 1630 yevmiye numarasıyla konulan “Çevre ve Orman Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü Konya Orman İşletme Müdürlüğünün 30.01.2009 tarih 728 sayılı resmi yazıları ile özel orman olduğu bildirilmiştir. 500 hektardan küçük parçalara ayrılarak tasarrufa konu edilemez.” şerhinin silinmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 6831 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi uyarınca 10 yıl içinde açılan orman kadastrosuna itiraz ve beyanlar hanesindeki özel orman şerhinin silinmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6831 sayılı Kanun'un 1 ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,