Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/13548 K.2023/77

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

I. İlk Derece Mahkemesi kararının birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından temyiz edildiği; ancak, temyiz kaydının yapılmasına rağmen harçların yatırılmadığı belirlenmiştir.

Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun (492 sayılı Kanun) 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

II. Ayrıca Tebligat, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 10/1 inci maddesi gereğince muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. Aynı maddenin 2 nci fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Dolayısıyla, muhataba önce bilinen en son adresi esas alınarak tebligat çıkartılmalı, bu tebligat yapılırken 7201 sayılı Kanun'un 21/1 inci maddesi hükmü gözönüne alınmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa o zaman adres kayıt sistemindeki adresine önce mernis şerhi düşülmeksizin tebligat çıkartılmalı, bila ikmal dönmesi durumunda aynı adrese MERNİS adres olduğuna ilişkin şerh de düşülmek suretiyle 21/2 nci madde uyarınca tebligat yapılmalıdır.

Somut olayda; gerekçeli kararın, davası reddedilen birleşen 2007/29 Esas sayılı dosya davacısı ...'ın (Ö.2014) mirasçılarından ..., ..., ..., ..., ..., ... ile ...'ın velisi ...'a yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı şekilde 7201 sayılı Kanun'un 10/2 nci maddesi hükmü gözardı edilmek suretiyle doğrudan 21/2'ye göre yapılmış olması nedeniyle usulsüz olduğu açıktır. Hal böyle olunca; mahkemece adı geçen kişilere gerekçeli kararın 7201 sayılı Kanun ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi gerekir.

Bu itibarla; 1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. fıkrası gereğince ve 25.01.1985 tarih, 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözetilerek;

a. Temyiz harçlarının 7 günlük kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun birleşen dosya davacısı ... vekiline yazılı olarak bildirilmesi, b. Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde; a. Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde, b. Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

3. Mahkemece, birleşen 2007/29 Esas sayılı dosya davacısı ...'ın (Ö.2014) mirasçılarından ..., ..., ..., ..., ..., ... ile ...'ın velisi ...'a gerekçeli kararın 7201 sayılı Kanun ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesinden sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.