Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/15073 K.2024/1524

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasında verilen hükmün davalı Hazine vekili tarafından tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Rize ili Ardeşen ilçesi Çıraklar Köyü 101 ada 1 parsel sayılı 173.954,83 metrekare yüzölçümlü taşınmaz orman niteliği ile Hazine adına kayıtlıdır. Taşınmazın bulunduğu yörede, 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun) hükümlerine göre yapılıp ilan süresinde açılan tespite itiraz davası sonrasında 08.03.2011 tarihinde hükmen kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Davacı vekili dava dilekçesinde; kadastro çalışmaları sonucunda orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilen dava konusu 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava dilekçesinde sınırları bildirilen bölümünün orman olmayıp uzun yıllardır çay bahçesi olarak davacı ve murisleri tarafından kullanıldığı halde, kadastro tespiti sırasında hatalı olarak orman niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edildiğini ileri sürerek 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın sınırları keşif esnasında gösterilecek olan bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İdaresi vekili ile davalı Hazine vekili cevap dilekçelerinde; dava konusu taşınmazın orman vasfında olduğundan zilyetlikle kazanılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, "davanın on yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve taraflarca süresinde istinaf edilmeyen bu karar hakkında, davalı Hazine vekili tarafından kararın gerekçe kısmında çekişmeli taşınmazın ada/parsel numarası yerine sehven başka bir taşınmazın ada/parsel numarası yazıldığı ileri sürülerek kararın gerekçe bölümündeki hatanın düzeltilmesi istemi ile tavzih talep edilmiş, İlk Derece Mahkemesince "tavzihin ancak hüküm fıkralarına münhasır olarak yapılacağı, gerekçeli kararın içeriğinin tavzih ile değiştirilemeyeceği" gerekçesiyle ek kararla tavzih isteminin reddine karar verilmiş, iş bu ek karara karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, "kural olarak sadece hüküm fıkrası hakkında tavzih yoluna başvurulabileceği, gerekçe kısmındaki yazım ve hesap hatalarının tavzih ya da tashih ile düzeltilemeyeceği" gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin vekilinin ek karara yönelik istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

1.Davacı vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde; Bölge Adliye mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurmada hukuki yararın bulunması gerekmektedir (HMK mad. 361/2). İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmayan veya süresini geçirdiği için istinaf yoluna başvurmamış sayılan taraf yönünden, verilen karar kesinleşeceği için artık bu tarafın temyiz yoluna başvurması hukuken mümkün değildir. Şayet, karşı tarafın istinaf yoluna başvurması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yeniden esas hakkında karar verilmiş ise karara karşı istinaf yoluna başvurmamış olan taraf temyiz yoluna gidebilir.

Somut olayda; davanın reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekiline tebliğ edilmesine rağmen, davacı hükme karşı istinaf yoluna başvurmamıştır. Davalı Hazine vekili tarafından da sadece İlk Derece Mahkemesi ek kararına karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

Bu durum karşısında, davacı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararı kesinleşmiş bulunduğuna, incelemeye konu hükümle de adı geçen davacı aleyhine yeni bir hukuksal durum da yaratılmadığına göre, kendisi yönünden kesinleşen hükmü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmayan davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.