Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/16646 K.2024/2611

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında, Kahramanmaraş ili Merkez (...) ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 125 ada 58 parsel sayılı 19.0164.47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman vasfıyla Hazinesi adına tespit edilmiştir.

Davacı; dava dilekçesine ekli krokide koordinatları gösterilen alanın 150 yıldır ailesi tarafından kullanıldığını, dava konusu yerin yaklaşık 150 yıldır ziraat alanı, ceviz bahçesi, bağ ve kiraz bahçesi olarak kullanıldığını, dava konusu yerin ziraat arazisi olup hiçbir zaman orman olmadığını, dava konusu alanda çok sayıda yaşlı kiraz ve ceviz araçları ile üzüm bağı bulunduğunu, buna rağmen alanın Kahramanmaraş ili ... ilçesi ... Mahallesi 125 ada 58 parsel olarak orman vasfıyla Hazine adına tescil edildiğini beyanla, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İdaresi vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; hak düşürücü süre yönünden davanın reddi gerektiğini, ayrıca orman vasfındaki arazinin özel mülkiyete konu olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davacının dava dilekçesinde miras yoluyla gelen hakka ve zilyetliğe dayandığı, yaklaşık 150 yıldır taşınmaza kendisinin ve murisi evvellerinin zilyet olduğunu iddia ederek kadastro tespitinden önceki hakka dayanarak huzurdaki davayı açtığı, dava konusu taşınmazın tespit tutanağına göre kesinleşme tarihinin 19.04.2006 olduğu, 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davacı vekilli tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, davacının iddiasının kadastro öncesi nedene dayandığı, dava konusu Kahramanmaraş ili ... ilçesi ...

Mahallesi 125 ada 58 parsel sayılı taşınmazın 2005 yılında yapılan tespit ile orman vasfı ile Hazine adına tespit gördüğü, taşınmaza askı ilan süresi içerisinde dava açıldığı ve tapu kaydına göre davanın 09.02.2009 tarihinde kesinleştiği, bu tarih ile dava tarihi olan 16.06.2020 tarihi arasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 12/3 üncü maddesinde yazılı 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği,

yerel mahkemenin davanın hak düşürücü süreden reddine dair kararının usul ve esas bakımdan hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.