Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2021/7101 K.2023/5620

Taraflar arasındaki orman sınırı dışına çıkarma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Bursa ili ...ilçesi ... Mahallesi... Mevkiinde kain 137 ada 1 parsel ..., 145.617,40 m2 alanlı taşınmaz, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) Ek-5 inci maddesi uyarınca yapılan çalışmalar sonucunda 04.09.2015 tarihinde orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde, 137 ada 1 parsel ... taşınmaz sınırları içinde kalan ve davacının kullanımında bulunan yaklaşık 5-6 dönümlük yerin 1981 yılından önce orman vasfını kaybettiği halde orman sınırı dışına çıkarılmadığını ileri sürerek, bu kısmın orman sınırı dışına çıkarılmasını ve davacının taşınmazın kullanıcısı olarak belirtilmesini istemiş, davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, dava konusu taşınmazın orman kadastrosu sınırları içerisinde yer aldığı ve orman niteliğinde olduğu, bu nedenle orman sınırı dışına çıkarılmadığı, bu hususta değerlendirmenin orman kadastro komisyonuna ait olduğu, gerçek kişilerin bu bağlamda idareyi zorlayıcı dava açma yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle aktif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf isteği Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, istinaf isteğinin esastan reddine dair karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman sınırı dışına çıkarma isteğine ilişkindir.