Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/3013 K.2024/7058

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli Antalya ili Manavgat ilçesi Yaylaalan mahallesi 175 ada 5 parsel sayılı taşınmazın da içinde bulunduğu alanın 1972 yılında Yaylaalan Köyünde 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) uyarınca seri usulüne göre yapılan tahdit sonucunda orman sınırları içinde kaldığı ve 1991 yılında aynı yerde 6831 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulama çalışmalarında orman sınırları dışına çıkarıldığı, 175 ada 2 parsel olarak Hazine adına tescil edildiği,

2011 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanununun (3402 sayılı Kanun) Ek 4ncü maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastro çalışmalarında 175 ada 2 parselin 5 parçaya ifraz edilerek 175 ada 3, 4, 5, 6 ve 7 parsellerin oluşturulduğu ve 175 ada 5 parselin Hazine adına tespiti ile beyanlar hanesine taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve Yaylaalan Köyü Tüzel Kişiliği kullanımında olduğuna yönelik şerh verildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, Antalya ili Manavgat ilçesi Sevinç mahallesi mülki sınırları içinde iken tespitle Yüksekalan mahallesi mülki sınırları içine geçen yerin 1 hektar 40Ar değeri 1/3 hissesinin 05.05.2004 tarihinde senet tanzimi ile devrinin kendisine yapıldığını,175 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kendisinin İstanbul'da bulunduğu yıllarda tespiti yapılarak Milli Emlak adına tespit edildiğini ileri sürerek yapılan tespitin iptali ile kendi adına tespit ve tescilini istemiş, davalı Hazine vekili cevap dilekçelerinde, davanın reddini savunmuş, taşınmazının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (4721 sayılı Kanun) 713/6ncı maddesi hükmü uyarınca davalı Hazine adına tescilini istemiştir.

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmazın imar ihyasının yapılmadığı ve özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olmadığı, davacı tarafından kullanıldığının sabit olunmadığı, dava edilen alanın kadimden beri gelen orta malı olarak kullanıldığı, davacının ekonomik amaca uygun kullanımının olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince, istinafa konu dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları ile aynı taşınmaza ilişkin dosya arasında bulunan Manavgat Kadastro Mahkemesi'nin 2015/17 Esas-2015/80 Karar sayılı dosyasında alınan orman bilirkişi raporuna göre; davaya konu 175 ada 5 parsel sayılı taşınmazın da içinde bulunduğu alanın 1972 yılında Yaylaalan Köyünde 6831 sayılı Kanuna göre seri esasa göre yapılan tahdit sonucunda orman sınırları içinde kaldığı ve 1991 yılında aynı yerde 6831 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulama çalışmalarında PI blok parseli olarak orman sınırları dışına çıkarıldığı,

175 ada 2 parsel olarak Hazine adına edildiği, 2011 yılında 3402 sayılı Kanunun Ek 4ncü maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastro çalışmalarında 175 ada 2 parselin 5 parçaya ifraz edilerek 175 ada 3, 4, 5, 6 ve 7 parsellerin oluşturulduğu ve 175 ada 5 parselin Hazine adına tespiti ile beyanlar hanesine taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve Yaylaalan Köyü Tüzel Kişiliği kullanımında olduğuna yönelik şerh verildiği,

davacının vergi kaydı ve kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın mülkiyetini davaya konu ettiği ve tapu kaydının iptali ile adına tescilini talep ettiği, 3302 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince orman sınırı dışına çıkarılan yerlerin, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılacağı ve bu tür yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, 5831 sayılı Kanunun 5nci maddesiyle, 6831 sayılı Kanuna eklenen Ek 10ncu maddesi uyarınca, çıkarma işleminin kesinleştiği tarihten itibaren kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemeyeceği,

orman içinde bulunduğu zamana yönelik zilyetliğin de bir hüküm ifade etmeyeceği anlaşılmakla, sonucu itibariyle mahkemece davanın reddine karar verilmesinde ve taşınmazın aynına yönelen davada belirlenen dava değeri üzerinden davalı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.