Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/3696 K.2025/319

Taraflar arasında mera komisyon tahsis kararına itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu ... ili Çivril ilçesi ... Mahallesi eski 348 parsel, yeni 501 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, 27.04.1954 tarihinde senetsizden harman yeri vasfı ile ... Belediyesi Tüzel Kişiliği adına 145375 m2 olarak tespit edilmiş, 3402 sayılı Kanunu 22/a maddesi gereğince yenileme çalışmaları neticesinde kamu orta malı olarak harman yeri vasfı ile 04.04.2006 tarihinde tescil edilmiştir. ...

İl Mera Komisyonunun 28.04.2017 tarih 623/6 karar numaralı komisyon kararıyla, dava konusu 501 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mera tahsis işlemleri yapılmasına karar verilmiş, tahsis çalışmalarına askı ilan süresi içinde dava açıldığından komisyon kararı kesinleşmemiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu çalışma alanında 1971 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 6831 sayılı kanuna göre 1977 yılında yapılıp 1980 yılında kesinleşen aplikasyon ve 2 nci madde çalışmaları bulunmaktadır. Dava; mera komisyon tahsis kararına itiraz davasıdır.

Davacı ... İdaresi vekili; dava konusu ... ili Çivril ilçesi ... Mahallesi eski 348 parsel, yeni 501 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kısmen kesinleşmiş orman tahdit sınırları içerisinde kalmasına rağmen, ... İli Mera Komisyonu Başkanlığının 07.12.2015 tarih ve 591/4 sayılı kararı ve Valilik Makamının 02.06.2017 tarihli olurları ile Mer'a Kanunu'nun 12 nci maddesi hükmü gereğince mera olarak tahsis edildiğini, bu kararın 06.06.2017 tarihinde askıya çıkarıldığını, 4432 Sayılı Mera Kanunu uyarınca yapılan tahsis çalışmalarında kesinleşmiş orman sınırlarına tecavüz edildiğini belirterek mera tahsis kararının iptali ile taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 09.01.2019 tarih, 2017/620 Esas, 2019/7 Karar sayılı kararıyla; orman bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen alanın orman sayılan yerlerden olduğu, (B) harfi ile gösterilen alanın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve mera vasfına sahip olduğu gerekçesiyle, (A) harfi ile gösterilen alanın mera tahsis kararının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline, (B) harfi ile gösterilen alan yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili; dava konusu taşınmazın hem kadastro çalışmalarında, hem de yenileme çalışmalarında harman yeri vasfı ile orta malı olarak sınırlandırıldığı, yapılan kadastro tespitinin 10.03.2006 tarihinde kesinleştiği, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği, tarafları lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğu iddiasıyla kararı İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 02.02.2021 tarih, 2020/563 Esas, 2021/38 Karar sayılı ilamıyla; ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 22.09.2021 tarih, 2021/518 Esas, 2021/944 Karar sayılı kararıyla; ... Büyükşehir Belediyesi davaya dahil edilmiş ve önceki karardaki gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalı Hazine vekili ilk istinaf gerekçeleriyle kararı istinaf etmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince; (A) harfi ile gösterilen yerin kesinleşmiş orman tahdit hattına göre orman sayılan yerlerden olduğu, dava dilekçesinde Orman İdaresinin taşınmazın bir kısmının orman içinde kaldığı iddiasıyla dava açtığı, davanın kısmen değil tamamen kabul edildiği, Orman İdaresinin kararı istinaf etmemesi nedeniyle bu hususun düzeltilmesinin mümkün bulunmadığı, ancak reddedilen bir bölüm bulunmadığından davalı lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilecek bir hususun bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. Davalı Hazine vekili; istinaf gerekçeleriyle kararı temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.