Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/6223 K.2025/3142

Taraflar arasındaki 3302 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uygulamasının yok hükmünde sayılması istemli tapu iptali ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Orman Kanunu (3116 sayılı Kanun) hükümleri gereğince 1939 yılında yapılan orman tahdidi, 19.04.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması ve 27.07.2010 tarihinde ilan edilen 3402 sayılı Kanun'un Ek-4 üncü maddesine göre yapılan kullanım kadastrosu çalışmaları bulunmaktadır.

Davacı Orman İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle; ... .../... Mahallesinde yapılan 2/B çalışmalarında 2/B alanına çıkarma işleminin hatalı yapıldığını bu nedenle yanlış yapılan 2/B çalışmalarının iptaline, dava konusu yerlerin orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 01.04.2024 tarihli ara kararı ile dava konusu ... ili ... ilçesi ... 116 ada 1, 2, 3, 4, 6, 7 ve 8 no.lu parseller yönünden dosyaya tefrik kararı verilmiştir. Davalılar davanın reddini savunmuşlardır. Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6831 sayılı Kanun'un 3302 sayılı Kanun'la değişik 2/B maddesi uygulamalarının yok hükmünde sayılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince; "...Mahkememizin 2014/615 Esas sayılı dosyasında verilen karar ve onanmasına ilişkin Yargıtay ilamı üzerine bilirkişi heyetinden itiraz üzerine yeniden son ek raporlar alınmış, bilirkişi heyeti orman olan veya olmayan parselleri ayrı ayrı raporlarında belirtmişlerdir.

Buna göre yukarıdan anlatılan hususlar, toplanan deliller, kadastro tutanakları, tapu kayıt ve krokileri, hava fotoğrafları ve haritaları, yerinde yapılan keşif, alınan bilirkişi heyeti raporu ve itirazlar üzerine alınan ek raporlar, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/15 E., 2002/527 K. Sayılı karar örneği, Mahkememizin 2014/615 Esas, 2015/389 Karar sayılı karar örneği, onanmasına ait Yargıtay ilamı ve tüm dosya kapsamına göre. Dava konusu ... İli, ... İlçesi, ...

116 ada 1, 2, 3, 4, 6, 7 ve 8 nolu parseller orman olmadığı..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, ''çekişmeli taşınmazların 19.04.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulamasında 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışarısında çıkarılan yerde kaldığı, Orman Yönetimince bu çalışmalara karşı süresinde itiraz edilmediği ve Orman Yönetiminin dava açtığı tarihte 2/B maddesi uygulamasına itiraz süresinin dolduğu,

çalışmaların kesinleştiği ve mahallinde yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların, ev, arsa ve meyve bahçesi olarak kullanıldığı, 2007 ortofoto görüntüsünde de benzer durumun söz konusu olduğu, taşınmazlar üzerinde dava tarihi itibariyle orman ağaçlarının bulunmadığının anlaşıldığı, aynı nevide ...

1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/615 E., 2015/389 K. sayılı kararının, davacı idare tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 2015/17038 E., 2017/4657 K. sayılı 29.05.2017 tarihli kararıyla onandığı da anlaşılmakla, ilk derece mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle istinaf başvurusu esastan reddedilmiş ve iş bu karar, davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.