Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/6466 K.2025/3095

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

... ili ... ilçesi ... mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında, 302 ada 10 parsel sayılı ve 810,63 m² yüzölçümündeki, ahır ve tarla vasıflı taşınmaz, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı vekili, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, sınırları belirtilen taşınmazın müvekkili adına tescili istemiyle Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, ''davanın kabulüne; ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan bilirkişiler tarafından tanzim olunan 11.11.2013 tarihli rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 824,65 m² miktarındaki taşınmazın davacı .. kızı .. adına tapuya kayıt ve tesciline" dair karar, davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 30.05.2016 tarihli ve 2016/5629 Esas, 2016/5965 Karar sayılı ilamıyla.

"İlk Derece Mahkemesince yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli olmadığı, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu yapıldığı anlaşıldığından orman kadastrosuna ilişkin belgeler getirtilip yerinde yöntemince uygulanarak taşınmazın orman kadastrosuna göre konumunun belirlenmesi, çekişmeli bölümün orman sayılmayan yerlerden olduğunun tespiti halinde ise usulüne uygun zilyetlik araştırması yapılması, imar planı da getirtilerek taşınmazın imar planına göre konumunun belirlenmesi" gereğine değinilerek bozulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle, eldeki dava Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; "teknik bilirkişiler tarafından orman kadastrosu ve hava fotoğrafları uygulanmak suretiyle yapılan uygulama ve inceleme sonunda, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan erlerden olduğunun belirlendiği,

keşif esnasında beyanları alınan ve beyanları hava fotoğraflarıyla uyumlu olan mahalli bilirkişi ... ile davacı tanığı ...'ın taşınmazın 1980 yılında imar ve ihya edildiği ve 1990 yılına kadar arpa ve buğday ekildiği yönündeki anlatımları ile 1987 yılı hava fotoğrafında taşınmazın tarla niteliği ile kullanıldığına dair sürüm izlerinin mevcut olması birlikte değerlendirildiğinde muris ... mirasçıları lehine takdir hakkı kullanılarak taşınmazın içerisinde bulunan taşların ve çalıların emek ve masraf harcanarak temizlenmesi ve tarla vasfıyla taşınmazın zilyet edilmesi nedeniyle taşınmazın 1982 veya 1983 yılında imar ve ihyasının tamamlandığı

kanaatine varıldığı, imar ve ihyanın tamamlanmasından itibaren önceleri ..., sonrasında oğlu ... tarafından taşınmazın uygulama imar planına alındığı 2004 yılına kadar malik sıfatıyla, aralıksız ve nizasız ekonomik amaca uygun zilyet olunduğu, ... mirasçıları lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülkiyet edinme şartlarının oluştuğu" gerekçesiyle dava konusu taşınmazın ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, davalı Hazinenin taşınmazın Hazine adına tescil edilmesi yönündeki talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin 2. fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre,

İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.