Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/868 K.2024/6795

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Aydın ili Kuşadası ilçesi Yeniköy Mahallesinde ilk tesis tapulama çalışmaları 11.09.1954 tarihinde 5602 sayılı kanuna göre yapılmış, 12.05.1955 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Taşınmaz bu çalışmalarda davalıların bayileri adına tescil edilmiştir. Taşınmaz 17.09.2018 tarihinde davalı ...'e satılmış ve halen tapuda davalı adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/a madde çalışmalarında çekişmeli taşınmaza 148 ada 1 parsel numarası verilerek 5.706,83 m2 yüzölçümü ile tespit edilmiştir.

Yörede orman kadastrosu ise, 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) göre seri bazında yapılmış, 19.10.1966 yılında ilan edilmiş, 26.10.1967 tarihinde kesinleşmiştir. Orman parseli 425 parsel olarak tespit görmüştür. 3402 Sayılı Kanunu'nun 22/a madde çalışmalarında taşınmaza 111 ada 1 parsel numarası verilmiştir. Daha sonra 6831 sayılı Kanuna göre evvelce sınırlaması yapılmış yerlerin aplikasyonu ve orman olduğu halde orman sınırları dışında kalan ormanların kadastrosu ile tüm bu alanlarda 2/B çalışması yapmak üzere işe başlanılmış, 21.10.2019 tarihinde sonuçlandırılmış, 27.01.2020 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; Kuşadası ilçesi Yeniköy Mahallesi 148 ada 1 numaralı parselin davalı ... adına 5,706,83 m2 yüzölçümü ile tarla vasfıyla kayıtlı olduğunu, taşınmazın tamamının orman tahdit sınırları içerisinde kaldığından bahisle tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne, Aydın ili Kuşadası ilçesi Yeniköy köyü Hayıtlıboğazı Mevkii 148 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptaline, dava konusu taşınmazın orman vasfıyla hazine adına tesciline karar verilmiştir. Bu karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince.

"Davalı adına kayıtlı, dava konusu 148 ada 1 parselin tamamının 1966 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kaldığı ve 6831 sayılı Orman Kanununun 1. maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, dört yönden orman ile çevrili orman içi açıklık niteliğinde olan taşınmazın eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritalarına göre orman tahdidinin kesinleşmesinden önce bölgede yapılan arazi kadastrosunda orman niteliğinde olan taşınmazın,... eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritaları üzerinde yapılan inceleme sonunda, arazi kadastrosu yapıldığı tarihte orman niteliğinde olan taşınmazla ilgili davanın kabulü ile,

taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptaline ve orman niteliği ile Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmesi isabetli olduğu;" gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.