Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/100 K.2025/5225

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, asıl ve birleşen 2021/217 Esas sayılı davanın reddine, birleşen 2023/52 Esas sayılı davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, asıl ve birleşen 22021/217 Esas sayılı dava davacısı, birleşen 2023/52 Esas sayılı dava davalısı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili asıl ve birleşen 2021/217 Esas sayılı dava dosyalarına sunduğu dava dilekçelerinde; Muğla ili ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan 126 ada 25 ve 27 parsel sayılı taşınmazda 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi kapsamında çalışma yapıldığını, taşınmazın kadastroya tabi tutulmayan tespit harici yerlerden olduğunu, kadastro tespit tutanağında davalı adına tespit edilerek askı ilana çıkartıldığını, dava konusu taşınmazın üzerinde zeytin ağaçlarının bulunduğunu, eğimli bir yapıya sahip olduğunu belirterek, tespitin iptali ile taşınmazların Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen Kadastro Mahkemesinin 2023/52 Esas sayılı dava dosyasının davacısı ... vekili, Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu dava dilekçesinde; müvekkili olan davacının ... ilçesi ... köyünde oturmakta olduğunu, atalarının da bu köyde oturduğunu, 1970 yıllarında yapılan kadastro çalışmaları sırasında bazı taşınmazlarının tapusunu aldığını, 1998 yılında davacının taşınmazlarının bulunduğu alanda yapılan özel ölçümler sırasında taşınmazların büyük bir kısmının tapusunun verilmediğini öğrendiğini, dilekçede hudutları belirtilen taşınmazları 1955 yılından bu yana zeytinlik olarak kullanmakta olduğunu,

söz konusu taşınmazlardaki zilyetliğinin kesintisiz elli yılı aşmakta olduğunu, dava konusu taşınmazlarda davacının dışında hiç kimsenin hak ve alakasının olmadığını, taşınmazların orman veya köyle de bir ilişkisinin söz konusu olmadığını, 1. sınıf zeytinlik olduğunu, vergi kayıtlarının mevcut olduğunu ileri sürerek,

taşınmazların davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiş ve Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/328 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen yargılama sırasında dava konusu taşınmazlarla ilgili kadastro tutanağı düzenlendiği gerekçesiyle Kadastro Mahkemesine devredilmiş ve bu mahkemenin 2023/52 Esas sırasına kaydedildikten sonra asıl dava ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "...

Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/328 Esas sayılı dosyası kapsamında alınan 2014 tarihli keşif sonucu bilirkişi raporundaki tespitler dikkate alınarak zeminde iki parça halinde bulunan dava konusu taşınmazın, 1965 senesinde orman dışına çıkartılan yerlerden olduğu, 1971 yılında yapılan arazi kadastro çalışmalarında da taşınmazın tespit dışı bırakıldığı, dinlenen muhtar, tanık ve mahalli bilirkişiler tarafından, davacının (A) ve (B) harfi ile gösterilen dava konusu yerlerdeki zilyetliğinin 50 yıldan fazla olduğu, yine 15.10.1970 tarihli vergi kaydının taşınmazlara uyduğu,

orman bilirkişisi raporuyla dava konusu taşınmazların 1965 yılında yapılan ilk orman kadastrosu ile orman sınırları dışına çıkarıldığı, dava konusu taşınmazın içinde 25-50 yaşlarında 70 adet aşılı mahsuldar zeytin ağacının bulunduğu sabit olduğu, Yargıtay bozma kararından önce aldırılan bilirkişi raporlarında, dava konusu edilen taşınmazın ölçüm ve miktarı yönünden çelişki söz konusu olmuş ise de, bozma sonrası mahallinde yapılan keşifle, dava konusu edilen yerlerin yeniden ölçümünün yaptırıldığı ve krokiye bağlandığı, bu haliyle taşınmazın 1950 yılından beri zeytin dikilmek suretiyle kullanıldığı,

taşınmazın daha önceden davacının babası tarafından arpa buğday ekilmek suretiyle kullanıldığı, taşınmazın etrafındaki taş duvarların davacı tarafından örüldüğü, zeytin ağaçlarının davacı tarafından bakımının yapıldığı, üzerindeki zeytin ağaçlarının yaşlarının 50-60 yaş arasında olduğu, keşif tarihinden 50 yıl öncesinde imar ihyanın tamamlandığı, taşınmazın kapama zeytinlik haline getirildiği, bu yerin 50 seneden fazla süredir davacı tarafça malik sıfatıyla ve nizasız-fasılasız olarak kullanılmakta olduğu,

taşınmazdaki zilyetlikle tescil koşullarının oluştuğu, olumsuz tescil koşullarının yer almadığı gerekçesiyle, Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/328 Esas, 2019/12 Karar sayılı kararında davanın kabulüne karar verildiği, temyiz incelemesi sonucu Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 04.06.2021 tarihli ve 2019/2169 Esas, 2021/4832 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verildiği,

karar düzeltmesi isteminin de Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2022/2511 Esas, 2022/8440 Karar sayılı ilamıyla reddedildiği ve hükmün kesinleştiği, dava konusu 126 ada 27 ve 25 parselleri (A) ve (B) harfiyle gösterilen bölümlerini kapsadığı ..." gerekçesiyle, asıl dosya ile birleşen 2021/217 Esas sayılı dosya yönünden davanın reddine, birleşen 2023/52 Esas sayılı dosya yönünden ise davanın kabulüne, dava konusu Muğla ili ... ilçesi ...

Mahallesi Kocakuyu mevki 126 ada 25 ve 27 parsel sayılı taşınmazların sırasıyla 7.994,70 m² ve 5.889,82 m² yüzölçümü ile zeytinli tarla vasfı ile ... adına tespiti ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazların (A) ve (B) harfiyle gösterilen kısımlara yönelik ölçüm farklılığı yönünden itirazlarının olmadığı, taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının tümünün deliceden aşılama olduğu, ağaçların kendiliğinden yetişip yetişmediği hususunda araştırma yapılmadığı, taşınmazda imar ihyadan söz edilemeyeceği, Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan çalışmalarda kullanıcı şerhinin verilmesinin mümkün olmadığı, muhtesatın bulunması halinde beyanlar hanesinde gösterilebileceği iddiasıyla kararı temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin 2. fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428. maddesi ile 439. maddesinin 2. fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre,

İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında, davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.