Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3692 K.2024/7938

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca 2019 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında, Çanakkale ili Merkez ilçesi Saraycık Mahallesi çalışma alanında bulunan, temyize konu edilen tapuda davacı ve müştereği adına kayıtlı bulunan eski 856 parsel sayılı ve 16.200,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, yeni 144 ada 123 sayılı parsel olarak ve 15.784,39 metrekare yüzölçümüyle tespit edilmiştir.

Davacı vekili; uygulama kadastrosunun hatalı yapıldığı iddiası ile tespite itiraz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda uygulama kadastrosunun usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine, dava konusu Çanakkale ili Merkez ilçesi Saraycık köyü Eski 856 (yeni 144 ada 123 parsel) sayılı taşınmazın 22/A uygulama kadastrosunda olduğu gibi tespit ve tesciline karar verilmiş; hükme karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince başvurunun esastan reddi üzerine davacı vekilince bu kez temyiz yoluna başvurulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına ve taşınmazın sınırında bulunan yola ilişkin Hazine'ye yöneltilmiş bir dava olmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.