Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/4264 K.2025/4588

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

2016 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmaları sırasında Mardin ili ... ilçesi ... Mahallesi 112 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 1.301,74 metrekare yüzölçümünde, kargir ev ve arsası niteliğinde, belgesizden davalı adına tespit edildiği, kadastro çalışma sonuçlarının 09.09.2016-10.10.2016 tarihlerinde askı ilanına çıkarıldığı ve davacı vekili tarafından askı ilan süresi içinde dava açıldığı anlaşılmıştır.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; dava konusu Mardin ili ... ilçesi ... Mahallesi 112 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı adına tespit edildiğini, ancak zilyetlikle iktisap koşullarının davalı lehine oluşmadığını, taşınmazın imar ihya edilmediğini, Hazine adına tespit ve tescili gereken yerlerden olduğunun anlaşıldığını belirterek kadastro tespitinin iptaline ve taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, taşınmazın orman vasfında olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, dava konusu Mardin ili ... ilçesi ... Mahallesi 112 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, tutanaktaki yüzölçümü ve "Orman'' vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesine göre yapılan kadastro tespiti çalışmasında, yörede 1985 yılında yürürlükte olan 766 sayılı Kanun'a göre yapılan kadastro tespitlerinde orman olduğu gerekçesiyle tespit dışı bırakıldığı, akabinde 2016 yılında yapılan orman tahdidinde orman sayılmayan alanda kaldığı, bu kez Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesine uyarınca yapılan kadastro tespitinde ise 20 yılı aşkındır ve halen davalının kullanımında olduğu, Hazineye intikali gereken ya da kamu malı nitelikli yerlerden olmadığı gerekçesiyle senetsizden davalı adına "Kargir ev ve arsası" vasfıyla tespit edildiği, tüm dosya kapsamına göre, hava fotoğraflarının stereoskopik incelenmesine dayalı orman bilirkişi raporundan;

dava konusu taşınmazın 1955 yılı memleket haritasında yeşil renkli orman alanı olarak göründüğü, 1953 ile 1973 yıllarında tarımsal faaliyete konu olmadığı, orman vasfında olduğu, üzerinde meşe ağaçlarının bulunduğu, en eski hava fotoğrafında ormanlık alan olarak gözüktüğünden evveliyatı itibarıyla orman vasfında olduğu, yine hava fotoğraflarının stereoskopik incelenmesine dayalı jeodezi bilirkişi raporundan.

1953, 1973, 1992, 2002 yıllarında yapılaşma alanına yakın olmakla birlikte taşınmazda herhangi bir yapı bulunmadığı, sınırlarının görünür ve belirgin olmadığı, herhangi bir tarımsal faaliyet ve kullanımın olmadığı, ham ve bakir görünümde olduğu, ziraat bilirkişi raporundan; uzun süredir kullanılmadığı, üzerinde tarımsal faaliyet olmadığı, imar ihya edilmediği, zirai olarak ekonomik olarak tarım yapılabilecek herhangi bir tarımsal arazi vasfında olmadığı, çok taşlı, VI. sınıf tarım arazisi vasfında olduğu,

taşınmazdaki evin inşaat raporuna göre keşif tarihi (09.12.2021), tespit tarihi (2016) dikkate alındığında 2009 yılı civarında yapılmakla 6-7 yıllık olduğu, her ne kadar davalı tarafından taşınmazda bulunan ağaçların taşınmazdan terör nedeniyle göç edildiği iddia olunan 1990 yılı öncesinde dikildiği bildirmiş ise de ziraat raporuna göre belirlenen ağaçların yaşları (5-8) dikkate alındığında, beyanının bilirkişi raporu ile çeliştiği, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olduğu,

bu koşullarda zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğunun kabul edilemeyeceği gerekçeleriyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.