Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/5323 K.2024/6958

Taraflar arasındaki 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesinden kaynaklı tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda görevsizlik karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı asli müdahil Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu taşınmazların bulunduğu yörede; 3116 sayılı Kanun'a göre 1949 yılında yapılan ve 24/05/1949 tarihinde kesinleşen orman tahdidi, 2012 yılında yapılıp kesinleşen Aplikasyon, sınırlandırılması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B çalışması, 2015 yılında yapılan kullanım kadastrosu çalışması bulunmakta olup, 2012 yılında yapılan 2/B çalışmasında dava konusu yerler Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış ve 2015 yılında yapılan kullanım kadastrosu çalışmasında dava konusu taşınmazlar hakkında kadastro tutanağı düzenlenmiş, davalı oldukları gerekçesi ile kadastro tutanakları ... Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir. Dava konusu tapusuz yerler kullanım kadastrosu çalışmasında 146 Ada 38, 39, 40 ve 41 parsel numarasını almıştır.

Davacı gerçek kişiler vekili dava dilekçesiyle; ... ili Altınova ilçesi Fevziye köyünde bulunan 50 yıldır zilyetliklerinde olan 23894 metrekare taşınmazın (Daha sonra yapılacak Kullanım kadastrosu ile 146 ada 38, 39, 40 ve 41 parsel numarasını alacak olan taşınmazlar.) tapuda kayıtlı olmadığını, kadastro harici bırakıldığını belirterek, davacılar adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Davalı Hazine tarafından davanın reddine karar verilmesi savunulmuştur.

Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 19.01.2011 tarihli 2009/166 Esas, 2011/16 Karar sayılı ilamı ile; dava konusu taşınmazların ... ili ... ilçesi ... sınırları içerisinde kaldığı ve ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir. Dosya yetkili mahkemeye gönderilmiş ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde 2011/154 Esas sırasına kaydedilmiştir.

Orman İdaresi 17.10.2011 tarihli dilekçesiyle, taşınmazların orman sayılan kısımlarının bu nitelikle Hazine adına tesciline, el atmanın önlenmesine karar verilmesi istemiyle müdahil olmuştur.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 22.12.2015 tarihli, 2011/154 Esas, 2015/1018 Karar sayılı ilamı ile; davacı tarafça davalılar aleyhine açılan ..., ..., ..., 38 parsele ilişkin davanın feragat nedeniyle reddine, taşınmazda zirai tarım yapıldığı,

ormanla ilgisi bulunmadığı gerekçesiyle, ... ili ..., ..., ... mevkii, 39, 40, 41 nolu parsellere ilişkin davacı tarafça davalılar aleyhine açılan davanın kabulü ile davacılar ... ve ... adına ayrı ayrı tapuya tesciline, Orman işletme müdürlüğü tarafından davalılar aleyhine açılan dava konusu 38 nolu parsele ilişkin meni müdahaleye ilişkin talebin reddine, ..., ..., ... mevkii, 38 nolu parselde kayıtlı taşınmazın eylemli orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu 39, 40, 41 nolu parsellere ilişkin karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı asli müdahil orman idaresi ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi'nin 23.12.2020 tarih, 2020/8357 Esas, 2020/6278 Karar sayılı ilamı ile; dava konusu taşınmazların 3116 sayılı Kanun'a göre 1949 yılında yapılan orman tahdidinde orman sınırları içindeyken 2012 yılında 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca yapılıp ilan edilen çalışmada Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan ve 2015 yılında yapılan kullanım kadastrosunda kadastro tutanağı düzenlenen yerlerden oldukları ve davacı gerçek kişiler yönünden orman kadastrosuna itiraz süresi dava tarihi itibariyle çoktan geçtiği,

kesinleşmiş orman sınırı içinde kalan yere yönelik kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinilemeyeceği ve 39, 40 ve 41 sayılı parsellerde davacılar lehine edinme koşullarının gerçekleştiğinin kabulünün mümkün bulunmadığı, ancak Orman İdaresi taşınmazların fiilen orman vasfında olduğunu öne sürerek davaya katılmış olduğuna göre davasının aynı zamanda 2/B’ye itiraza ve gerçek kişiler yönünden ise kullanım kadastrosuna itiraza dönüştüğü ve orman kadastro komisyonu işlemlerine karşı açılan davalara bakma görevinin kadastro mahkemesine ait olduğu, hal böyle olunca, mahkemece;

mülkiyete yönelik dava yönünden davanın reddine karar verilmesi.

2/B madde uygulamasına ve kullanım kadastrosuna itiraz yönünden kadastro mahkemesi görevli olduğundan bu yönlere ilişkin davanın tefrik edilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davacıların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Hazine ve Orman İdaresinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, davacılar vekili tarafından karar düzelteme talebinde bulunulmuş ve Dairemizin 19.04.2022 Tarih, 2022/1442 Esas, 2022/3741 Karar sayılı ilamı ile; davacı tarafın karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk (Kapatılan) Dairesi'nin bozma ilamı sonrası ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 07.12.2022 Tarih, 2022/233 Esas, 2022/458 Karar sayılı ilam ile; bozma ilamına uyularak Kadastro Kanunun 27 nci maddesi uyarınca dosyanın ... Kadastro Mahkemesine devrine karar verilmiştir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin devir kararı sonrası dava dosyası ... Kadastro Mahkemesi'nin 2022/20 Esas sırasına kaydedilmiş ve 08.12.2022 Tarih, 2022/20 Esas, 2022/18 Karar sayılı ilam ile; dava dosyasının, taşınmazlara ilişkin derdest Kadastro Mahkemesi'nin 207/21 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

... Kadastro Mahkemesi’nin 12.01.2024 tarihli, 2017/21 Esas, 2024/1 Karar sayılı ilamı ile; davacıların ve asli müdahil orman idaresinin orman kadastrosu ve 2/B uygulamasına itiraz davasının reddine, davacıların ... ili ... ilçesi ... ... mevkii 146 ada 38 parsel sayılı taşınmaz yönünden ...

1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.12.2015 Tarih ve 2011/254 Esas 2015/1108 Karar sayılı ilamı ile davanın feragat nedeniyle reddine dair karar temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden bu dava hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, dava konusu ... ili ... ilçesi ... ... mevkii 146 ada 38 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi aynı vasıf ile ... adına tapuya tesciline, dava konusu ... ili ... ilçesi ... ... mevkii 146 ada 39-40-41 parsel sayılı taşınmazların tespit tutanağındaki gibi aynı vasıf ile ... adına tapuya tesciline, tutanağın beyanlar hanesinin ayrı ayrı "...

TC Kimlik Numaralı ... mirası 120 pay kabul edilerek 22 payın ..., 22 payın ..., 22 payın ..., 22 payın ..., 11 payın ..., 11 payın ..., 10 payın ... ...'in 1973 yılından beri kullanımındadır" şeklinde düzeltilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacıların ... ili ... ilçesi ... ... mevkii 146 ada 39-40-41 parsel sayılı taşınmazlara yönelik tescil talebi yönünden dava dosyasının tefriki ile mahkemenin ayrı bir esasına kaydedilmesine karar verilmiştir.

... Kadastro Mahkemesi’nin 12.01.2024 tarihli, 2017/21 Esas, 2024/1 Karar sayılı ilamı gereğince tescil davası yönünden verilen tefrik kararı sonrası dava dosyası Kadastro Mahkeme'sinin 2024/1 Esas sırasına kaydedilmiş, Mahkemenin yukarıda tarih ve karar sayısı belirtilen ilamı ile; görev hususunun kamu düzenine ilişkin olduğu, orman kadastrosu ve 2/B uygulamasına itiraz davasına mahkemeleri tarafından bakıldığı,

tapu iptal ve tescil davası yönünden karşı görevsizliğe karar vermek gerektiği gerekçesiyle davacılar vekilinin ... ili ... ilçesi ... ... mevkii 146 ada 39-40-41 nolu taşınmazlara ilişkin açmış olduğu tapu tescil talebi davası yönünden görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olması nedeniyle Mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın yetkili ve görevli nöbetçi ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı asli müdahil Orman İdaresi temyiz isteminde bulunmuştur. Asli Müdahil Orman İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; 146 ada 39-40 ve 41 parseller için Kadastro Mahkemesi’nin 2017/21 Esas nolu dosya sonucuna göre uyuşmazlığın çözüleceğini ve taşınmazların hem niteliğinin hem de malikinin belirleneceğini, bu durumda belirtilen parseller yönünden görevsizlik kararı verilmesinde hukuki yarar bulunmadığını ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

Dava, 4721 sayılı Kanunu'nun 713 üncü maddesinden kaynaklı tescil istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup asli müdahil Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.