KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2024/5531 E., 2025/5610 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2013/281 E., 2014/255 K.
- Karar
- Davanın kısmen kabulüne
Karar Metni
506 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Taraflar arasındaki tahdide dayalı tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı ... İdaresi vekili, dava dilekçesinde özetle; ... ili ... ilçesi ... köyü (eski 3410 parsel) 1 47... parselin, yörede yapılan 2007 yılında 81 no.lu Orman Tahdit Komisyonu tarafından orman sınır tespit çalışması yapıldığını ve 3400 metrekarelik kısmının orman sınırları içinde kaldığını ileri sürerek, bu kısmın tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... duruşmada alınan beyanlarında; açılan davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile kesinleşen orman tahditi içinde kalan ve fiilen orman olarak memleket haritasında ve hava fotoğrafında görünen dava konusu taşınmaz ... ili ... ilçesi ... köyü 1 47... parsel (eskisi 3410 parsel) sayılı taşınmazın 2874,13 m²'lik kısmının tapusunun iptaline, orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; a) Usule ilişkin, Kadastro Kanun'un 36/A madde hükmünün dava dosyasında uygulanma imkanı bulunmadığını, davacı kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden vekalet ücreti ve yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerektiğini, b) Esasa ilişkin ise: reddedilen kısma ilişkin taşınmazın orman olarak Hazine adına tescilini talep ederek kararı temyiz etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, orman tahdidine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Dava konusu eski 3410 parsel 33.688,00 m²'lik taşınmaz 20 yıllık zilyetlik ( ... no.lu 60 Lira kıymetli vergi, muhtar ve bilirkişi beyanları ile) senetsizden ... oğlu ... ve ... kızı ... adlarına 1/2 şer pay ile 2.04.1959 da kesinleşerek tescil edilmiştir. ... ili ... ilçesi ... köyü eski 3410 parsel- 33.688,00 m²'lik alan 3402 sayılı Kanun'un 22/A uygulaması neticesinde 1 47... parsel 34.179,24 m² olarak tarla vasfıyla murisleri adına 11.08.2011 tarihinde kesinleşmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Kanun'un 438. maddesi gereğince ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2024/5531, K. 2025/5610, 15 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama