Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/1939 K.2025/5619

Taraflar arasında görülen orman şerhinin kaldırılması davasında yapılan yargılama sonunda ... 17. Asliye Hukuk Mahkemesi kararıyla konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü: KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi ... mevkiinde bulunan 168 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında bulunan orman şerhinin kaldırılmasını istemiş, davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davacının dava dilekçesi ile dava konusu 168 nolu parsel üzerindeki orman ilişkisine dair şerhin kaldırılmasını talep ettiği, davacı taleplerinin aynı Mahkemenin 2002/387 esas sayılı dosyası kapsamında değerlendirildiği ve kesin olarak karara bağlandığı, dosyamız kapsamındaki davacı taleplerinin konusuz kaldığı gerekçesiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davanın açılmasına davalının sebep olması nedeniyle yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, davalı vekili temyize gelmiştir.

Dava, orman şerhinin kaldırılması isteğine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca davalı ... İdaresi harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin ikinci fıkrası gereğince düzeltilerek onanması gerekir.