Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11072 K.2023/4974

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2015 tarihli ve 2015/28 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci, ikinci ve beşinci fıkrası gereğince cezalandırılması ve hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi istemli kamu davası açılmıştır.

2. Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2015 tarihli ve 2015/17 Esas, 2015/359 Karar sayılı ilamı ile sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti için somut, inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın katılanı kandırdığını, evlenme vaadiyle rızasını bozarak cinsel ilişkiye girdiğini, katılanın rızası olmadığının aleni olmasına rağmen sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka ve adalete aykırı olduğunu, olay hakkında yeterli inceleme yapılmadığını beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; "Dosya kapsamı incelendiğinde müdahilin beyanlarının, sanığın beyanlarına nazaran üstün tutulmasını gerektirecek delillere rastlanılmamaktadır. Müdahilin hayatın olağan akışına uymayan beyanlarının karşısında sanığın aşamalarda istikrar gösteren beyanlarına itibar edilerek atılı cinsel istismar suçunu işlediğine dair mahkumiyet hükmü kurmaya elverişli delillerin dosyada bulunmadığının kabulü ile müsnet suçtan sanığın beraetine karar vermek gerekmiştir.

Ayrıca müdahil ...'un ruh sağlığının bozulmuş olmasının tek başına eylemin maruz kaldığı cinsel saldırı eylemi sonucu gerçekleştiği konusunda bir karine oluşturmayacağı, zira bu kabil hadiselerde mağdurların ruh sağlığının çevresel ve ailevi nedenlerle de bozulmasının muhtemel olduğu anlaşılmakta olup, sanığın dosya muhtevasına uygun olmaması nedeniyle kesin bir kanaat vermekten uzak olan müdahil ...'nın beyanlarına dayanılarak atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verilmesi, evrensel bir ilke olan “şüpheden sanık yararlanır” ilkesine aykırılık oluşturacaktır." gerekçeleriyle sanık hakkında beraat kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği ve buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle, Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2015 tarihli ve 2015/17 Esas, 2015/359 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,