Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11671 K.2024/9557

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Mahkemesince olay günü sanığın kullanmakta olduğu ticari taksiye binen katılanın taksideyken uyuyakaldığı, sanığın kendisine dokunduğunu hissederek uyandığı, sanığın üzerine doğru uzanarak katılanı dudağından öptüğü ve katılanın kendine geldiği gerekçesiyle sanığın eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu kabul edilip,

hüküm kısmında da 5237 sayılı Kanun'un 102/1. maddesine göre temel cezanın tayin edildiği belirtilmesine rağmen suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun'un 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçu için temel cezanın alt sınırının 5 yıl olarak öngörüldüğü halde aynı maddenin 2. cümlesinde yer verilen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçu için belirtilen ceza alt sınırı dikkate alınarak hüküm kurulması suretiyle gerekçe ve karar arasında çelişkiye yol açılması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, sanığın ceza miktar itibari ile kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 ve 326/son maddeleri gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,