Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12800 K.2023/6819

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurun kanuni temsilcisi olan annesi ...'in kovuşturma evresinde 02.07.2015 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuklardan (SSÇ) şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında mağdura yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmış olup, inceleme SSÇ'ler hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerle sınırlı yapılmıştır.

SSÇ'ler hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz

isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/137 Esas, 2015/443 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan;

a) SSÇ ... hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (f) bentleri ile 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine,

b) SSÇ ... hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (f) bentleri ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine,

karar verilmiştir.

c) SSÇ'ler hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

SSÇ'ler Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdur beyanlarının video kaydı ve tanığın beyanları ile örtüşmediğine, somut delil bulunmadığına, SSÇ’lere ceza verilmesinin hukuka ve kanuna aykırı olduğuna, kararın SSÇ’ler lehine bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Aynı mahallede yaşayan SSÇ’ler ile suç tarihinde akşam saatlerinde hava karardıktan sonra sokağa çıkan on beş yaşından küçük mağdur ile oyun oynadıkları sırada TOKİ bloklarındaki 7 numaralı binanın bodrum katına çağırdıkları, SSÇ ...’ın bıçağını çıkararak mağdurdan cep telefonunu istediği, mağdurun cep telefonu olmadığını bildirmesi üzerine her iki suça sürüklenen çocuğun mağdurun üzerini aradığı, SSÇ ...’nın mağdura tekme ile vurduğu, SSÇ ...'ın ise bu sırada mağdurun boğazına bıçak dayadığı,

mağdurun üzerini ararken doğal olarak pantolon ceplerini ve pantolon içine saklanmış herhangi bir şey bulabilmek için bacak ve kalça bölgelerini de bu amaçla yokladıkları, bu bölgelere dokundukları, SSÇ’lerin mağdurun vücuduna cinsel amaçla değil üzerindeki telefonu alabilme amacıyla dokundukları şeklinde olay kabul edilmiştir

IV. GEREKÇE

A. Mağdur Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurun kanuni temsilcisi olan annesi ...'in kovuşturma evresinde 02.07.2015 tarihli duruşmada SSÇ'lerden şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında mağdura yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

B. SSÇ ... Müdafiinin Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz Talebi Yönünden Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin SSÇ'ler tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, SSÇ ... hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. SSÇ ... Müdafiinin Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz Talebi Yönünden 1. SSÇ ...'ın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile ikinci fıkrası gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin mahkumiyet tarihi olan 29.12.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Mağdur Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle mağdur vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. SSÇ ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/137 Esas, 2015/443 Karar sayılı kararında SSÇ ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden SSÇ müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. SSÇ ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/137 Esas, 2015/443 Karar sayılı kararına yönelik SSÇ ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak SSÇ ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,