Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15032 K.2023/3212

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/709 Esas, 2016/124 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Katılan ...'ya karşı reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılanlar ... ve Akgül'e karşı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının (iki kez); aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verilerek iki kez 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın sosyal durumu ve saiki değerlendirilerek temel cezanın teşdiden belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdure Şeyma'nın şikayetinin olmadığına, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar sonrasında aynı olayla ilgili kamu davası açıldığına, bu hususun Mahkemenin dikkatinden kaçtığına, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçu bakımından sanığın iki kez cezalandırılmasının ve mağdurenin sanık tarafından yetkili kişilere teslim edildiği gözetilmeden hakkında gönüllü vazgeçme yoluna başvurulmamasının kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "Tüm dosya kapsamından ;Sanık ile mağdurenin olay tarihinden yaklaşık 6 ay öncesinden arkadaşlıkları bulunduğu 17/09/2015 günü mağdurun anne ve babası olan katılanlara haber vermeksizin ikametinden ayrıldığı, mağdurun bir müddet sonra sanık ile buluşarak sanığın ikametine gittikleri ve mağdurun rızası ile sanığın evinde kaldıkları, mağdurun sanık ile rızası ile cinsel ilişkiye girdiği, daha sonra şikayet üzerine mağdurun sanığın evinden polis ekiplerince alınarak ailesine teslim edildiği,

19/09/2015 tarihinde ise yeniden mağdurun evini terkederek kaçtığı ve sanık ile buluştuğu, sanığın evden kaçan mağduru tanık Derya'nın evinde saklamaya çalıştığı, mağdur ve katılan beyanları sanığın ikrarı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın yaşı küçük mağduru rızası ile de olsa yanında tutarak ailesine haber vermeyerek ve cinsel ilişkiye girerek üzerine atılı Reşit Olmayanla Cinsel İlişki, Evi terk eden çocuğu,ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçlarını ayrı ayrı işlediği..." şeklindeki kabul ve gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümler, sanığın işlediği kabul edilen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve Mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a

7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında iki gün arayla on beş yaşındaki mağdureyi kanuni temsilcileri olan katılanlar Şeyma ve ...'ı haberdar etmeksizin yanında tuttuğu anlaşıldığından, eylemleri zincirleme şekilde işlediği gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca tayin edilen temel cezanın aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince artırılması gerekirken fiili veya hukuki kesinti olmamasına rağmen fiillerin bölünmesi yoluna gidilerek iki kez cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı görülmüştür.

B. Sanık Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Mağdure Şeyma'nın 20.09.2015 günü kollukta alınan ifadesinde sanık hakkında şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/709 Esas, 2016/124 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.