KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/15216 E., 2024/7486 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Eylül 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/63 E., 2016/152 K.
- Suçlar
- Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hükümler
- Mahkûmiyet, beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
402 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz ettiğine ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Dosya kapsamında soyut iddiadan başka delil bulunmadığına, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına ihbarda bulunulmadığına, Mahkemenin katılan mağdureyi dinlememesinin usule aykırı olduğuna, katılan mağdurenin tiyatro eğitimi alması nedeniyle rol yaptığına, olayın tek görgü tanığı Murat'ın dinlenmediğine, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulabilmesi için gerekli olan şüphenin yenilmesi halinin oluşmadığına, iyi niyetli ve dostluk içeren temasların atılı suçun unsurunu oluşturmayacağına, katılan mağdureyi çocuğu gibi seven sanığın telefonla oynadığı için katılan mağdureye dokunarak ikazda bulunmasının cinsel amaçla yapılmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, çocuğun cinsel istismarı eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımlar doğru biçimde belirlendiği gibi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararında katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/15216, K. 2024/7486, 18 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama