Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15703 K.2024/935

Sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve aynı Kanun'un 264 üncü maddesine göre bu karara yönelik temyiz istemi itiraz kabul edilerek bu hususta mahallinde merciince değerlendirme yapılması gerektiği ve esasen bu hususta mahallinde mercince değerlendirildiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2016 tarihli, 2015/319 Esas, 2016/95 Karar sayılı kararı ile;

a) Suça sürüklenen çocuk ...'nın, sanık ...'in, mağdure ...'a yönelik istismar eylemine yardım ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

b) Sanık ...'ın, eşofmanını indirerek mağdure ve katılana yönelik cinsel eylemlerde bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve cinsel saldırı suçlarını işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

c) Sanık ...'in, sanık ...'in, mağdure ve katılana yönelik istismar eylemlerine yardım ettiği ve yine mağdure ve katılanı yaraladığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarını işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

d) Sanık ...'ın, sanık ...'in, mağdure ve katılana yönelik istismar eylemlerine yardım ettiği ve yine mağdure ve katılanı yaraladığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarını işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

e) Sanık ...'in, sanık ...'in, mağdure ve katılana yönelik istismar eylemlerine yardım ettiği ve yine mağdure ve katılanı yaraladığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarını işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

f) Sanık ...'in, sanık ...'in, mağdure ve katılana yönelik istismar eylemlerine yardım ettiği ve yine mağdureyi yaraladığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, cinsel saldırı ve mağdureye yönelik kasten yaralama suçlarını işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

g) Sanık ...'nın, sanık ...'in, mağdure ve katılana yönelik istismar eylemlerine yardım ettiği ve yine mağdureyi yaraladığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, cinsel saldırı ve mağdureye yönelik kasten yaralama suçlarını işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

h) Sanık ...'in, katılana tokat atarak basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek şekilde yaralaması şeklinde gerçekleştirdiği eylem neticesinde kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

1) Sanık ...'nın, katılanın dizine vurarak basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek şekilde yaralaması şeklinde gerçekleştirdiği eylem neticesinde kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ve Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi Beraat eden sanıklar yönünden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereği beraat hükmü kurulması gerektiği, sanık ...'in kasten yaralama suçunu işlemediği ve beraat eden sanıklar yönünden ayrı ayrı vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine yöneliktir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi

Mahkemenin yeterli kamera araştırması yapmadığı, suça sürüklenen çocuk ve sanıkların cinsel eylemlerinden dolayı cezalandırılması gerektiği ayrıca kasten yaralama suçundan beraat alanlar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması ve haklarında mahkumiyet hükmü kurulanlar açısından da haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği yönündedir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteklerinin İncelenmesinde Sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrasına göre itirazı kabil nitelikte olup, esasen mahallinde itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından söz konusu karara yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü İle Sanıklar ... ve... Hakkında Mağdure ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Dışında Kalan Diğer Sanıklar ve Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz İsteklerinin İncelenmesinde

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, kasten yaralama eyleminin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği gibi beraat hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ve sanıklar müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmekle hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanıklar ... ve... Hakkında Mağdure ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz İsteklerinin İncelenmesinde

1. Mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükümlere esas alınıp reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi,

ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirmelerinin yapılması suretiyle delillerle sonuçlar arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinde maddesinde belirtildiği şekilde gerekçe içermeyen kararlar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede hükümlerin onanmasını isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV.KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteklerinin İncelenmesinde Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü İle Sanıklar ... ve... Hakkında Mağdure ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Dışında Kalan Diğer Sanıklar ve Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz İsteklerinin İncelenmesinde

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2016 tarihli, 2015/319 Esas, 2016/95 Karar sayılı kararda suça sürüklenen çocuk ve sanıklar müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk ve sanıklar müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz isteklerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

C. Sanıklar ... ve... Hakkında Mağdure ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz İsteklerinin İncelenmesinde Gerekçe bölümünün (C) paragrafında açıklanan nedenle Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2016 tarihli, 2015/319 Esas, 2016/95 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,