Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16690 K.2024/8551

Şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden; Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunamayacağı belirlenmiştir.

Sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık ve mağdurenin sürtünme ve öpüşme suretiyle cinsel yakınlaşma yaşadıkları şeklinde kabul edilen olayda, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sebep bildirmeksizin sanık hakkında verilen kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın yaşı küçük mağdureyi cinsel amaçla Aksaray ilinden Güzelyurt ilçesine götürmek suretiyle gerçekleştirdiği eylemine uyan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, adli rapor, tutanaklar ve Mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin olay tarihinde annesinin haberi olmaksızın nişanlısı olan sanıkla birlikte kaçarak sanığın Güzelyurt ilçesi Selimiye kasabasında oturan halasının evine gittiklerinin, burada cinsel yönden yakınlaştıklarının, annesinin kayıp ihbarı üzerine mağdure ile sanığın karakola birlikte giderek teslim olduklarının mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu anlaşıldığından; sanığın somut olayda yaşı nedeniyle rızası hukuken geçerli olmayan mağdureyi, anne ve babasının bilgisi ve rızası dışında Selimiye ilçesine götürmesi şeklinde sübut bulan eylemi nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 tarihli ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi,

Bakanlığın 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunamayacağı, davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,