Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3053 K.2023/8957

Suça sürüklenen çocuklar haklarında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Espiye Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2014 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocukların çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 2014/137 Esas, 2014/285 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.10.2017 tarihli ve 14-2017/56186 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Gerekçeli Karar başlığında mağdure ile şikayetçi Esen'in, katılan mağdure ve katılan olarak gösterilmemeleri mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları olarak kabul edilmiştir.

2. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydının incelenmesinde, suça sürüklenen çocuk (SSÇ) Ümit'in hükümden sonra 30.07.2017 tarihinde öldüğüne dair Tirebolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 03.08.2017 tarihli ve 2017/829 sayımı resmi belgenin düzenlendiği anlaşıldığından, SSÇ hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Oluşa uygun kabule göre, olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar Kahraman ve Semih'in eylemlerinin zamanaşımı süresi yönünden lehe sayılıp 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarında düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin; birinci fıkrasının (d) bendi ile ikinci fıkrası gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

4. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin suça sürüklenen çocukların Mahkeme sorguları olan 29.05.2014 günü olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

5. Yukarıdaki bentlerde açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 2014/137 Esas, 2014/285 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar haklarındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,