Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4038 K.2023/5844

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 2.Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2013/91 Esas, 2014/345 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.01.2018 tarihli ve 14-2015/81267 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle; usul ve kanuna aykırı hükmün bozulmasına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin sevgili oldukları ve rıza ile 26.01.2012 tarihinde ilk defa olmak üzere birden fazla kez vajınal yoldan ilişkiye girdikleri, katılan babanın suça sürüklenen çocuğun mağdureye gönderdiği mesajları görmesi ile kolluğa giderek şikayetçi oldukları ve intikalin gerçekleştiği olayda, dosya kapsamında bulunan deliller; Mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmaları, Mağdure hakkında aldırılan adli raporlar, sosyal inceleme raporu, hastane doğumlu olduğuna ilişkin doğum kaydından ibarettir.

IV. GEREKÇE

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hüküm, olayın intikal şekli ile zamanı, mağdure ile suça sürüklenen çocuğun ilk cinsel ilişki tarihlerine ilişkin aşamalardaki çelişkili beyanları, mağdure hakkında aldırılan adli raporlar ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında,

suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin mahkeme aşamasında duruşmadaki beyanlarında ilk ilişki tarihlerinin 26.01.2013 tarihi olduğunu beyan etmeleri ve oluşan şüpheden suça sürüklenen çocuğun faydalandırılarak 26.01.2013 tarihi itibari ile on beş yaşından büyük olan mağdureye yönelik suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan ve şikayete tabi olan reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu, mağdurenin aşamalarda şikayetçi olmadığını beyan etttiği göz önüne alındığında yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Tebliğnamede onama isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2013/91 Esas, 2014/345 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,