Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4048 K.2023/6161

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bolvadin Cumhuriyet Başsavcılığının 28.10.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/164 Esas, 2014/191 Karar sayılı kararı ile sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olan 07.01.2018 tarihli ve 14-2015/79974 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Mağdure ile Vekilinin Temyiz İsteği Özetle; sanığın cezasının az olduğuna, çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile mağdurenin tanışarak bir süre konuştukları ve buluşmaya karar verdikleri, olay tarihinde mağdurenin rızası kapsamında ilişkiye girdikleri ve ayrıldıkları, mağdurenin hamile olduğunu öğrenmesi ile sanık hakkında şikayetçi olarak intikali gerçekleştirdiği olayda, dosya kapsamında bulunan deliller; Mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, Sanığın aşamalarda alınan ikrar içeren savunmaları, Mağdurenin gebe olduğunun tespitine ve mağdurenin çocuğunun sanıktan olduğuna ilişkin adli raporlardan ibarettir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, olayın intikal şekli ile zamanı, mağdurenin aşamalarda alınan beyanı, sanık savunması nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı Kanun’un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu anlaşılmakla sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.12.2014 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2.Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, oluşa uygun kabule göre sanığın eylemine uygun reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.12.2014 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Tebliğnamede onama isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/164 Esas, 2014/191 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure ile vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,