Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4067 K.2023/5816

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2014 tarihli ve 2013/31 Esas, 2014/320 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında; a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, altıncı fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.01.2018 tarihli ve 2015/81912 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Eksik araştırma ile karar verildiğine, suçların unsurlarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan beraat etmesi gerektiğine, suça sürüklenen çocuk lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; ''SSÇ sanığın mağdure katılanı rızası olmaksızın evinde babası ve abisi ... ile birlikte alıkoyarak kişi hürriyetinden yoksun bıraktığı ve mağdureye zorla uyuşturucu vererek uyuşturucunun etkisinde iken giysilerini çıkartıp vücudunu okşadığı tecavüz etmeye çalıştığı ancak cinsel organını sokamadığı bunun üzerine parmağını mağdurenin vajinasına sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu ve bu eylemine babası ve kardeşinin de katılarak birlikte mağdureyi etkisiz hale getirmek için zorla uyuşturucu verdikleri ve SSÇ ile cinsel ilişkiye girmesini sağladıkları gibi, kendilerinin de ilişkiye girmeye çalıştıkları,

bu nedenle haklarında Istanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne kamu davasının açılmış olduğu, bu şekilde TCK'nun 103/3-4. madde bentlerinin de uygulanmasının gerekeceği, eylemin mağdure beyanına göre bir kez gerçekleşmiş olduğu TCK'nun 43/1 maddesinin uygulanamayacağı," dediği, mağdurenin gitmek istemesi üzerine ise ona kapıyı açıp odadan çıkmasını sağladığı...'' şeklindeki gerekçe ile atılı suçlardan hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Deliller; savunma, mağdure beyanları, Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas kurulunun 28.03.2014 tarihli raporu, Bakırköy Doktor Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Doğum Uzmanı tarafından verilen 18.01.2013 tarihli rapor, adli görüşme tutanakları ve kolluk kuvvetlerince tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde, olayın intikal şekli ve zamanı, suça sürüklenen çocuğun inkara dayalı savunması, işbu dosya ile arasında bağlantı olduğu anlaşılan İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/67 Esas sayılı dosyasından temin edilen mağdurenin 18.03.2015 tarihli duruşma ifadesinde suça sürüklenen çocuğa iftira attığını belirtmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediğine dair mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili beyanları dışında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2014 tarihli ve 2013/31 Esas, 2014/320 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,