Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4485 K.2023/4964

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.06.2014 tarihli ve 2014/1010 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2014 tarihli ve 2014/212 Esas, 2014/414 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafinin Temyiz İsteği

Özetle; sanık hakkında suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın eyleminde cinsel amaçlı bir durum olmadığına, sanığın mağdurla tanışmak ve konuşmak maksadı ile bir eylemde bulunduğuna, mağdurun verdiği aşırı tepki yüzünden sanığın kendisinin de korkup olay yerinden uzaklaştığına, mağdurun psikolojisinin bozulmasının da müvekkilinin eyleminden kaynaklı olmadığının dosyadaki raporla sabit olduğuna, meydana gelen olayda cinsellik içeren en ufak bir durumun dahi olmadığına, sadece mağdur beyanıyla sanığa ceza verilemeyeceğine, mağdurun cinsel içerikli bir davranış ve söz söylendiği yönünde beyanın da bulunmadığına, sanığın daha önce sabıkası olmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle; kararın eksik inceleme ve dosyadaki delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu verildiğine, eylemin sarkıntılık düzeyinde kalmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine, kararın sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde katılan mağdurenin okuldan ayrılarak evine doğru yürüdüğü, sanığın mağdureyi beş - on dakika süre aralığında yaya olarak takip ettiği, mağdurenin ikameti olan apartman giriş kapısının ziline bastığı, otomatik kapının açıldığı, mağdurenin apartmana girdiği, bu sırada sanığın buzlu cama vurarak mağdureden kapıyı açmasını istediği ve amacının kendi beyanlarında da belirttiği üzere arkadaşlık teklif etmek olduğu dolayısıyla cinsel amaç taşıdığı,

mağdurenin apartman dış kapısını açması üzerine sanığın mağdurenin kolunu tutarak mağdureye "Sakın sesini çıkarma" dediği ve çantasından bir şey çıkarmaya çalıştığı sırada mağdurenin bağırdığı, bunun üzerine sanığın olay yerinden uzaklaştığı olayda, sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın olay sırasında mağdurenin kolunu tutma eyleminin cebir olarak değil cinsel amaçlı olarak mağdurenin vücut bütünlüğünün ihlali olarak nitelendirildiği görülmüştür.

3. Mahkemece somut olayda, suç tarihinde mağdurenin on üç yaşı içerisinde olduğu, sanığın kendinden yaş olarak çok küçük olan ve öğrenci olup okuldan gelmekte olan küçük kız çocuğu mağdureyi sokakta bir süre takip ettiği sonrasında mağdurenin kendi apartmanına girmiş olmasına rağmen sanığın cinsel amaçlı eyleminden vazgeçmediği, kapıyı çalarak açmasını sağladığı ve mağdureyi yine cinsel amaçlı olarak konuşmak arkadaşlık teklif etmek amacıyla kolundan tuttuğu gerekçesiyle mağdurenin ruh sağlığının kalıcı olarak bozulmamış ise de etkilenmiş olması da göz önüne alınarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle hüküm kurulduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2014 tarihli ve 2014/212 Esas, 2014/414 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,