Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4501 K.2023/4763

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/25532 soruşturma numaralı 24.09.2014 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/297 Esas, 2015/42 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ile mağdurun aynı Kur'an kursunda eğitim gördükleri, suça sürüklenen çocuğun mağduru tuvalete götürerek burada elbiselerini çıkarıp anal yoldan sürtünerek boşaldığı, mağdurun eve gitmesi ve ailesine ağlayarak durumu anlatması ile intikalin gerçekleştiği kabul edilen olayda, dosya kapsamında bulunan deliller; Mağdurun çocuk izlem merkezi beyanı, Şikayetçinin aşamalardaki anlatımları, Suça sürüklenen çocuğun ikrar içeren savunması, Mağdur hakkında aldırılan adli raporlar, Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen adli rapor ile sosyal inceleme raporu, Güvenlik kamera kaydı görüntülerinden İbarettir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir .

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, mağdurun alınan beyanı, güvenlik kamera kaydı görüntüleri, mağdurun anal muayenesinde organ sokulmasının tıbbi delillerinin olmadığına ilişkin rapor, suça sürüklenen çocuğun basit istismara yönelik ikrarı nazara alındığında olay günü suça sürüklenen çocuğun, tuvalaette mağdurun pantolonunu indirip poposuna cinsel organı ile sürtünerek boşalmasından ibaret eylemin mevcut haliyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçenin (2) numaralı bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/297 Esas, 2015/42 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,