Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4664 K.2023/6835

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2015 tarihli ve 2014/242 Esas, 2015/7 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2018 tarihli ve 14-2015/104824 sayılı onama görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği; hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''..Sanığın savunması, katılanların ve tanıkların beyanları, Kocaeli Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın sokakta oynamakta olan mağdur ...'yi yanına çağırarak elinden tutmak suretiyle evinin arka tarafında bulunan barakaya götürdüğü, burada elini mağdurun kilodundan içeri sokarak cinsel organını elleyip dudağını öptüğü, 'seninle evleneceğim, bebeğimiz olacak, bunu kimseye söyleme' dediği, yine tam olarak tarihi tespit edilemeyen bir zamanda sanığın arkadaşlarıyla birlikte olan mağduru yanına çağırdığı,

eline mağdurun kilodunu içine sokarak cinsel organını elleyip dudağından öptüğü ve yine seninle evleneceğiz, 'bebeğimiz olacak bunları babana söyleme' dediği, mağdurun C.

Savcılığında Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nde ve mahkememizdeki beyanlarında aynı hususları tekrarladığı, mağdurun 2004 doğumlu olup suç tarihinde 15 yaşından küçük olduğu, böylece sanığın 15 yaşından küçük mağdura yönelik cinsel istismar eyleminde bulunduğu kabul olunmakla sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Her ne kadar sanık atılı suçlamayı kabul etmese de sanığın eşinin mağdura mağdurun annesinin çalışmasından dolayı baktığı, tanık ...'in beyanları ile sanığın kız çocuklarına düşkün olduğu, barakada iken sanığın mağdurun poposuna vurduğu, mağdurun ailesinden önce arkadaşı Yağmur'a sanığın kendisini ellediğini ifade ettiği, aşamalarda tanık Yağmur'un bu hususu doğruladığı, sanık ve ailesiyle mağdur ve ailesi arasında iftira edilmesini gerektirecek husumetin bulunmadığı, bu yönde bir iddianın olmadığı, mağdurun tüm aşamalardaki beyanlarının birbirleri ile uyumlu olduğu ve mağdur beyanının mahkememizce samimi bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın savunmalarına itibar edilmeyerek cezalandırılmasına karar verilmiştir...'' şeklindeki gerekçeyle hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza tayin edilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrası yerine 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen yukarıda anlatılan husus dışında hukuka aykırılık bulunmamış, düzeltilen sebep nedeniyle onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde

1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken suçun özellik arz etmeyen işleniş biçimi ve benzer olaylardan daha vahim bir hal içermemesinden dolayı temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan ayrılmayı gerektirir bir neden bulunmadığı gözetilmeden kanun maddesindeki bir kısım ibarelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçelerle teşdit uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR