Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4775 K.2023/6417

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2012/306 Esas, 2015/4 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan kısmen onama, kısmen bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Katılan mağdurenin cinsel ilişki sırasında rızasının bulunmadığından sanığın atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın inkarı karşısında katılan mağdurenin soyut iddiasından başkaca delil bulunmadığı, katılan mağdurenin beyanlarının incelenmesinde sanık ile duygusal arkadaşlığının olduğu, sonradan ayrıldıkları, katılan mağdure hakkındaki psikolojik değerlendirmelerde "rıza dışı gerçekleştiği iddia edilen olayla ilgili olarak katılan mağdurenin net bir yaklaşım sergileyemediği" husunun belirtildiği, olay günü evde bulunduğu belirtilen tanık ...'in olayı doğrulamadığı, sanığa atılı, çocuklara karşı iradeyi etkileyen başka nedenle vücuda organ sokmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçuna yönelik olarak;

katılan mağdure olay tarihinde on yedi yaşında olduğu, cinsel istismar eyleminin uyuşturucu madde etkisinde iken gerçekleştiğine dair dosya kapsamında somut bir delil bulunmadığı, olayın olduğu geceye ilişkin olay yerinde bulunan tanık ...'in beyanına göre, bahse konu kahveyi kendisinin yaptığı ve kendisinin de içtiği, tarafların yalnızca on beş dakika yalnız kaldıkları, taraf beyanları ve katılan mağdurenin sanığa gönderdiği fotoğraflardan, taraflar arasındaki duygusal arkadaşlığının cinsel boyutunun bulunduğu,

katılan mağdure hakkındaki psikolojik değerlendirme de değerlendirildiğinde, eylemin zorla yada sair şekilde gerçekleştiğine dair net bir kanaat oluşmadığından sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 1.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçu Yönünden Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında mahkemesince hüküm fıkrasında sanığın eyleminin zora dayalı olduğuna ilişkin delil bulunmadığından bahisle hem beraat kararı verilip hem de iddianameye konu aynı eylemlerden dolayı sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğundan bahisle cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B.Tebliğname Yönünden Olay tarihinde kayden on yedi yaşında olan mağdurenin sanıkla buluşarak cinsel ilişkiye girdikten sonra tekrar evine döndüğünün ve olaydan bir süre sonra mağdurenin ailesinin bu durumu öğrenmesi üzerine sanık hakkında şikâyetçi olduklarının anlaşılması karşısında, somut olayda mağdurenin evi terk etmesi söz konusu olmadığından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 234 üncü maddesinin ikinci fıkrasının da düzenlenen suçun unsurlarının oluşmadığından Tebliğnamede kısmen bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden Gerekçenin (A-1) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2012/306 Esas, 2015/4 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçu Yönünden Gerekçenin (A-2) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2012/306 Esas, 2015/4 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,