Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5137 K.2023/5948

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığınca 12.12.2014 tarihinde düzenlenen iddianame ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2015 tarihli ve 2014/419 Esas, 2015/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.03.2018 tarihli ve 14-2015/122651 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Verilen cezanın yetersiz olduğuna ilişkindir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin facebook sosyal paylaşım ağında kendisini 1996 doğumlu olarak tanıtarak sanığı yanılttığına, sanığın mağdurenin yaşının büyük olduğu zannıyla ilişkiye girdiğine, sanığın sosyal yapısı ve kültür düzeyinin mağdurenin yaşını tahmin edebilecek konumda olmadığına, sanık lehine hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın facebook sosyal paylaşım ağından tanışıp sevgili olduğu on üç yaşındaki mağdure ile suç tarihinde buluşup gezdiği, sonrasında mağdureyi anneannesinin evine götürdükten sonra onunla hukuken geçersiz rızasına istinaden vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiği kabul edilerek mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Kayden 01.01.2001 doğumlu olup, suç tarihi itibarıyla on dört yaşı içerisinde bulunan mağdurenin annesinin beyanına göre nüfusa tescil işleminin yapılması ve her ne kadar mağdurenin annesi hastanede doğum yaptığını belirtmiş ise de, hastane arşivinde doğum olayına ilişkin bir kayda rastlanmaması karşısında, suçun vasfına etkisi bakımından mağdurenin yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adlî Tıp Kurumundan da görüş sorularak mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanması,

mağdurenin on beş yaşını bitirmediğinin belirlenmesi halinde ise; sanığın aşamalardaki mağdurenin facebook profilinde 1996 doğumlu olarak kendisini tanıtması nedeniyle ona yaşını sormadığına, fiziki görünümü itibarıyla yaşının büyük gösterdiğine dair savunması ile tüm dosya içeriği nazara alınarak olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının da tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde kararlar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2015 tarihli ve 2014/419 Esas, 2015/33 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,