Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5424 K.2023/3669

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Viranşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.01.2015 tarihli ve 2014/225 Esas, 2015/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 6545 sayılı Kanunla değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.03.2018 tarihli ve 14-2015/160216 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebebi Kararın hukuka aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece "Sanık hakkında katılan mağdureye karşı basit cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı, katılan mağdurenin ifadesinde, olay tarihinde sanığın evinin eklentisine rızasına aykırı olarak girdiğini ve burada kendisine cinsel saldırıda bulunduğunu, daha sonra kendi çabaları ile sanıktan kurtulduğunu, olay sırasında sanığın boynunu sıktığını beyan ettiği, sanığın savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği,

kovuşturma aşamasında alınan savunmasında,katılan mağdurenin kendisini bahçede bulunan köpeği çıkarması için çağırdığını bu sırada bahçede hint keneviri ekili olduğunu görünce tartıştıklarını iddia ettiği; sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde ise katılan mağdurenin oğlunun, evinin bahçesine esrar ektiğini düşündüğü için katılan mağdurenin evine gittiğini iddia ettiği, her iki beyanında sanığın katılan mağdure ile tartıştıkları ve kavga ettikleri için katılan mağdurenin yaralanmalarının meydana geldiğini beyan ettiği, sanığın savunmalarının çelişkili olduğu,

ayrıca olaydan sonra katılan mağdurenin evinde yapılan aramada hint keneviri bitkisine rastlanmadığı, katılan mağdure ile sanık arasında katılan mağdurenin sanığa iftira atmasını gerektirecek önceye dayanan bir husumet olmadığı, katılan mağdurenin yaralanmasına dair Viranşehir Devlet Hastanesinden aldırılan 08.05.2014 tarihli ve 49502 protokol numaralı adli raporun katılan mağdurenin beyanları ile uyumlu olduğu, sanığın olay tarihinde katılan mağdurenin rızasına aykırı olarak,

duvardan atlamak suretiyle konutunun eklentisine girdiği ve sonrasında katılan mağdure ile sohbet etmelerine karşın gayri meşru bir amaçla katılan mağdurenin rızasına aykırı olarak konut dokunulmazlığını ihlal ettiği, katılan mağdurenin istikrarlı ve tutarlı beyanlarına göre sanığın katılan mağdureye basit cinsel saldırıda bulunduğu tüm dosya kapsamına ve müştekinin beyanlarına göre anlaşılmıştır.

Tüm bu nedenlerle; sanığın katılan mağdure karşı basit cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını işlediği sabit görülmekle eylemine uyan ve suç tarihi itibariyle lehine olan 6545 sayılı yasa ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 102 inci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 116 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca; suçun işleniş şekli, sanıkta gözlenen suç işleme eğilimleri, sanığın adli sicil kaydında yer alan benzer mahiyetteki sabıkaları ile suç konusunun önem ve değerine göre alt sınırdan ayrılmak sureti cezalandırılmasına,

sabıkalı geçmişi ve gözlenen suç işleme eğilimleri nedeniyle kastının yoğunluğu göz önüne alınarak sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına yer olmadığına,'' şeklindeki gerekçe ile hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Dosya kapsamında bulunan deliller; Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunmaları, katılan mağdure beyanları, tanık anlatımları, doktor raporları, olay yeri araştırma tutanağı ve polis tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığa isnat edilen konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun zamanaşımı süresi yönünden 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinde düzenlenip, öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen 8 yıl olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve hakkında 09.01.2015 tarihli mahkumiyet kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 322 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin 8 inci maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Viranşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.01.2015 tarihli ve 2014/225 Esas, 2015/33 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,