Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5703 K.2023/4936

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2015/22 Esas, 2015/196 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan kovuşturma neticesinde toplanan deliller, suça sürüklenen çocuk savunması, mağdurenin hazırlık beyanı, mağdure ve suça sürüklenen çocuk arasında geçen internet kayıtları ve tüm dosya içeriğinden; mağdure ile suça sürüklenen çocuğun facebook ortamında tanıştıkları, sokakta birkaç kez yüz yüze görüştükleri ve sevgili oldukları, suça sürüklenen çocuğun mağdureye "Seninle evlenelim, ilişkiye girelim, çocuk yapalım" diye teklifte bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun kendi cinsel organının fotoğrafını çekerek facebook üzerinden mağdureye gönderdiği, mağdureden de benzer fotoğraf istediği,

suça sürüklenen çocuğun facebook üzerinden mesaj çekerek mağdure ile görüşmek istediği hususunda ısrarcı mesajlar yazdığı, hatta mağdurenin gelmesini sağlamak için aralarında geçen cinsel içerikli yazışmaları herkese göstereceğini söylediği, bunun üzerine mağdurenin suça sürüklenen çocuğun teklifini kabul ederek yanına gittiği,suça sürüklenen çocuğun mağdure ile bir arada oturdukları sırada kıyafetlerinin üzerinden mağdurenin göğüslerine ve cinsel organına dokunduğu, mağdureyi öptüğü, olay yerine mağdurenin akrabasının gelmesi ile eylemine son verdiği,

eylemin bu şekilde ortaya çıktığı, her ne kadar mağdure hazırlık ifadesinde eylemin zorla gerçekleştiğini beyan etse de, suça sürüklenen çocuk ile mağdure arasında geçen yazışmaların bazılarının mağdure tarafından silindiğinin beyan edildiği, bir kısım mesajlarda ise tehditten çok suça sürüklenen çocuğun ısrarcı tutum ve davranışlarının gözlemlendiği, mağdure hakkında aldırılan sosyal inceleme raporunda mağdurenin ailesinden çekindiği ve korktuğu için bazı detayları eksik anlattığının gözlemlendiğinin bildirilmesi dikkate alındığında eylemin rızayla gerçekleştiği, ancak suç tarihinde mağdurenin on beş yaşından küçük olduğu,

geçerli rızasının bulunmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olay tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin ifadeleri, sosyal medya yazışma içerikleri, tanık beyanları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, müsnet suçu cebir ve tehditle işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte

gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yukarıda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2015/22 Esas, 2015/196 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,