Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5826 K.2023/5776

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2014/356 Esas, 2015/10 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.06.2018 tarih ve 14-2018/40145 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Eylemin rıza ile gerçekleştiğine, adli rapora göre eylemin basit halinin oluşabileceğine, katılan mağdure ile suça sürüklenen çocuğun ilişkisinin normal bir arkadaşlık olarak kabul edilip beraat kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek hususulara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Son eylem tarihinin 28.06.2014 tarihinden sonra olmasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile değişik 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmamasının hatalı olduğuna, alt sınırdan ceza tayininin ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve re'sen tespit edilecek hususulara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Suça sürüklenen çocuk ...'ın suç tarihinden önceki dönemde Konya ilinde ikamet etmekte olan ailesinin yanından ayrılarak çalışmak amacıyla Çanakkale'ye gelip yerleştiği, Çanakkale Küçük Sanayi Sitesinde bulunan bir iş yerinde çalışıp bu iş yerinin üst katında bulunan misafirhanede kaldığı, 2013 yılı Ekim ayında bir arkadaşı aracılığıyla mağdure ... ... ile tanıştığı, zamanla aralarında duygusal bir bağ oluştuğu, sonraki dönemde Çanakkale merkezde bulunan ...

Parkında mağdurenin de rızası doğrultusunda birden çok defa aralarında cinsel ilişki yaşandığı, son cinsel birlikteliğin gerçekleştiği tarih konusunda farklı beyanlar bulunsa da suça sürüklenen çocuk lehine olarak bu konuda değerlendirme yapıldığında teselsülün sona erdiği tarihin yani son cinsel ilişkinin 28.06.2014 tarihinden önceki bir tarihte gerçekleştiğinin kabul edilmesi gerektiği, bu suretle suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı bulunan zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği sonucuna ulaşılmıştır.

Suç tarihinden sonraki dönemde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 103. maddesinde yer alan çocuğun cinsel istismarı suçuna ilişkin kanun maddesinde değişiklik yapılmıştır. Bu anlamda TCK'nın 7/2. maddesi hükmü gereğince suça sürüklenen çocuğun lehine olan kanun maddesinin belirlenmesi ve hakkında tatbikinde zorunluluk bulunmaktadır. Bu kapsamda yapılan mukayesede;

a-6545 sayılı Kanundan önceki duruma göre; TCK'nın 103/1-a. maddesi delaletiyle TCK'nın 103/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun, alt sınırdan ceza tertibiyle takdiren 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuğun eylemini zincirleme şekilde gerçekleştirmesi sebebiyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun cezası takdiren 1/4 oranında artırılarak 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuğun yaşı nazara alınarak TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca cezası indirilerek 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, takdiri indirime ilişkin TCK'nın 62/1. maddesi uygulanmak suretiyle suça sürüklenen çocuğun neticeten 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği,

b-6545 sayılı Kanundan sonraki duruma göre; TCK'nın 103/1-a. maddesi delaletiyle TCK'nın 103/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun, alt sınırdan ceza tertibiyle takdiren 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuğun eylemini zincirleme şekilde gerçekleştirmesi sebebiyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun cezası takdiren 1/4 oranında artırılarak 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuğun yaşı nazara alınarak TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca cezası indirilerek 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, takdiri indirime ilişkin TCK'nın 62/1. maddesi uygulanmak suretiyle suça sürüklenen çocuğun neticeten 10 yıl 13 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği,

Yapılan bu mukayese sonucunda; tayin edilen sonuç ceza miktarı dikkate alındığında, 6545 sayılı Kanundan önceki duruma göre TCK'nın 103/2. maddesinin suça sürüklenen çocuğun lehine olduğu ve hakkında uygulanması gerektiği sonucuna ulaşılmış ve bu suretle aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinde ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde belirtilen arttırım oranının alt sınırdan belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına ilişkin gösterdiği gerekçenin yerinde ve yeterli olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Mağdurenin çelişkili beyanları ve savunma dikkate alındığında son suç tarihi konusunda farklı beyanlar bulunduğu, bu sebeple Mahkemece teselsülün sona erdiği tarihin suça sürüklenen çocuk lehine yorumlanarak 6545 sayılı Kanun öncesi kabul edilmesinin isabetli olması karşısında Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2014/356 Esas, 2015/10 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,