Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5854 K.2023/4891

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2014 tarihli iddianamesiyle sanığın cinsel saldırı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/128 Esas, 2015/165 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi Atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece iddia, sanık savunması, tanıkların beyanları, tutanaklar, nüfus ve sabıka kayıtları ile tüm dosya kapsamı değerlendirilerek, suç tarihinde mağdurenin kardeşi ... ile birlikte geceleyin saat 23.00 sıralarında kaldırımda bekledikleri sırada sanığın arkadaşları ile birlikte araçla gelip mağdure ve kardeşinin yakınında durdukları, sanığın araçtan inerek mağdurenin yanına geldiği ve mağdureye "Pişt" diyerek iki kez mağdurenin yanağını sıktığı ve böylece sanığın cinsel davranışlarla mağdurenin vücut dokunulmazlığını ihlal etmek suretiyle müsnet cinsel istismar suçunu işlediği kanaatine varılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Hükümden sonra 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilâmıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/128 Esas, 2015/165 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,