Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7469 K.2023/6023

Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2015 tarihli ve 2012/261 Esas, 2015/137 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanunun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanunun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi gerektiği, buna karşılık muhatabın beyan adresi ile mernis adresinin aynı olması durumunda ise öncelikle şerhsiz tebligatın 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebliğe çıkarılıp,

bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı adrese 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına istinaden şerhli karar tebliği yapılması gerektiği nazara alındığında, yokluklarında verilen gerekçeli hükmün mağdurenin anne babası olan katılanlar ... ve ...'ya yapılan tebligatların usulsüz olması karşısında;

suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin gerekçeli karardan haberdar olmayıp inceleme tarihinde ise reşit olduğu anlaşılmakla, katılan mağdureye gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,