Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7492 K.2023/6354

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2015/126 Esas, 2015/175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet avcısının Temyiz İstemi Özetle; mağdurenin Mahkemede alınan beyanlarının sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu, mağdurenin soruşturma aşamasındaki ayrıntılı beyanlarına itibar edilerek sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle hükmün bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; "...Sanık mağdure ile birlikte aynı evde yaşadığını kabul etmekle birlikte mağdure tarafından olayın geçtiği yer olarak tarif edilen mağdurenin anneannesinin evinde hiç bulunmadığını beyan etmesi, Mağdurenin sarkıntılık olayı ile ilgili anlatımlarında çelişkiler bulunması, Mağdure evde başkaları da olduğu halde sanığın kendisine tecavuz etmeye kalktığını söylemiş ilk önce uyandığında üzerinde elbiselerinin olmadığı, ancak daha sonra sanığın kendisine vurup bayıldıktan sonra uyandığında üzerinde elbiselerinin olduğunu anlatması,

Evde başkaları bulunduğu durumda bağırması ile diğer odada bulunan kişilerin her zaman gelebilecekleri , evde birçok insan varken tecavüze yeltenmesinin halin icabına uygun olmadığı ,yine mağdurenin anneside sanığın olayın geçtiği iddia edilen eve hiç gitmediğini söyleyerek sanık anlatımlarını desteklemesi,

mağdurenin annesi ile birlikte yaşayan sanığın etraftan tepki çekmemek için mağdurenin dayısı olarak tanıtılmasına rağmen anneannesinin evine sanık ile gitmesinin de söz konusu olamayacağı Mağdure bu olayla ilgili olarak arkadaşlarına bunu anlatmış ise de arkadaşları tarafından ”saçma bir konu anlattı” “Onunla ilgilenmemiz için “ “Dikkat çekmeye çalışıyor” şeklinde değerlendirmeler ile arkadaşlarının da mağdurenin anlatımlarına inanmamaları,

mağdurenin mahkeme huzurunda arkadaşları ile aralarında sır tutma oyunu oynadıklarını ve bu oyunda ilgi çekmek için bu şekilde beyanda bulunduğunu söylemesi ve mağdurenin kendi anlatımı ile sanığın annesi ile yakınlaşmasını kıskandığı için annesinin kendilerine bakmadığı için bu şekilde davrandığını beyan etmesi ile mağdurenin hazırlık aşamasındaki beyanlarına itibar edilemeyeceği, tutarsız ve çelişkili olduğu, mahkeme huzurundaki beyanında ise samimi ikrarda bulunduğu sanığın ve kendi annesinin anlatımlarına uygun olduğu,

değerlendirilerek dosya içinde sanığın cezalandırılması için kesin inandırırcı şüpheden uzak delil bulunmadığı kanaati ile..." şeklindeki gerekçeyle sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma, tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2015/126 Esas, 2015/175 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,