Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8379 K.2023/8679

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2013/60 Esas, 2015/61 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci, üçüncü, beşinci fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Katılan mağdurenin çelişkili beyanlarına dayalı olarak hüküm kurulduğuna, suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Suç tarihinde 15 yaşından küçük bulunan mağdure ...'nın 04/01/2013 günü arkadaşları ile buluşmak amacıyla evden ayrıldığı, bir süre dolaştıktan sonra ... ...

Yolu'nda suça sürüklenen çocuk ... ve arkadaşları ile karşılaştığı, evden kaçtığını belirttiği, hep birlikte aynı gece saat 02:00'ye kadar oturdukları, daha sonra suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdureye özel konuşacağını belirterek diğer arkadaşlarının yanından ayrılıp kamelya benzeri bir yere gittikleri, Burada suça sürüklenen çocuğun mağdureyi öptüğü, göğüslerini ellediği, eliyle cinsel bölgelerine dokunduğu,

dudaklarından öptüğü, yaklaşık yarım saat sonra da diğer arkadaşlarının yanına döndükleri, birlikte yürüyerek olay yerinden ayrılırken güvenlik güçlerince durduruldukları, mağdurenin evden kaçtığının belirlendiği ve ailesine tesliminin yapıldığı,

mağdurenin soruşturma sırasında alınan beyanında olay sırasında suça sürüklenen çocuk ...'ın kendisini zorla öpüp okşadığını ve hatta parmağını vajinasına soktuğunu belirttiği, ancak kovuşturma sırasında mahkeme huzurunda alınan beyanında suça sürüklenen çocuktan herhangi bir şikayeti olmadığını ve parmağını sokmadığını belirttiği, ancak eylemlerin kendi rızası dışında zorla yapıldığını beyan ettiği, mağdurenin alınan kızlık raporunda anatomikman bakire olduğunun ve kızlık zarının bir parmak duhule müsait olduğunun belirlendiği,suça sürüklenen çocukun ise savunmasında suçlamayı kabul etmediği,

ancak dinlenen tanıklardan özellikle ... ...'ın mahkeme beyanına göre; grup olarak ...'ya sahildeki parka geçtiklerini, tekrar orada da ateş yaktıklarını, suça sürüklenen çocuk ... ile mağdur ...'nın gruptan ayrılarak köprünün altına doğru uzaklaştıklarını, tahminen yarım saat veya bir saat sonra geri döndüklerini, geldiklerinde ikisinde de olağanüstü bir garipliğin olmadığını, gittikleri gibi normal olarak döndüklerini, oradan kalkıp ...'ne doğru giderken ekiplerin geldiği şeklindeki açıklamaları karşısında kollukta niçin farklı ifade verdiği sorulduğunda;

arkadaşını korumak amacıyla Savcı'ya o şekilde ifade verdiğini belirttiğinden, bu durumda mağdurun anlatımı ile özetlenen tanık ... ...'ın suça sürüklenen çocukla birlikte gruptan ayrılarak uzunca bir zaman geçirdiklerinin doğrulandığı, ancak olayın mağdurenin rızası dışında gerçekleştiğine dair savunmanın da aksine herhangi bir delil bulunamadığı, ayrıca darp ve cebirden kaynaklanan yaraya da rastlanmadığı, bu nedenle eylemin 15 yaşından küçük mağdureye rızasıyla cinsel saldırı ve cinsel amaçlı hürriyetini tahdit suçunu oluşturduğu, olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının da bozulmadığı,

suça sürüklenen çocuk hakkında her ne kadar 5237 sayılı TCK.nın 103/1(a) md delaletiyle 103/2-6 maddesi gereğince kamu davası açılmış ise de 15 yaşını doldurmamış mağdura karşı vücuda organ sokma suretiyle ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel istismar suçunu işledi iddiasıyla kamu davası açılmış ise de, yapılan yargılama, toplanan delillere göre, eylemde vücuda organ sokmaya dair kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği ve mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının da bozulmadığı, bu durumda eylemin TCK.103/1(a) maddesinde tanımlanan cinsel istismar suçunu oluşturduğu,

28/06/2014 tarihli resmi gazetede yayınlanan 6545 sayılı yasanın 59. Maddesi ile TCK.103 maddesindeki değişikliğe göre yapılan hesaplamanın suça sürüklenen çocuğun aleyhine sonuç doğurduğu anlaşılmakla, değişiklikten önceki haliyle;

eylemin 6545 sayılı yasa ile değişik 103/1(2.cümle) maddesinde tanımlanan sarkıntılık düzeyinde kalmadığı ve bunu aştığı kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK lehine bulunduğundan 103/1(a) md uyarınca cezalandırılması gerekmiş, suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri, bu bağlamda sabıkalı oluşu ve alınan UYAP kaydına göre hakkında açılmış ve derdest başkaca ceza dosyalarının bulunması da göz önüne alınarak cezasının ertelenmesi veya HAGB kararı verilmesi durumunda bir daha suç işlemeyeceği yolunda mahkememize kanaat gelmediğinden TCK.51 ve ...231 maddeleri uygulanmamıştır.'' şeklinde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2013/60 Esas, 2015/61 Karar sayılı kararı suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,