Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9587 K.2023/2123

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2015 tarihli ve 2014/402 Esas, 2015/171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.05.2019 tarihli ve 14-2015/400767 sayılı, kısmî temyiz ret, kısmî bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın cinsel taciz suçunu işlediği sabit olmasına rağmen usul ve yasaya aykırı olarak beraat hükmü kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve katılan mağdurenin aynı iş yerindeki çalışmaları sırasında olay tarihinde katılan mağdurenin kolileri kaldırmak maksadıyla sanıktan yardım istediği ve birlikte koli taşıdıkları sırada sanığın katılan mağdureye hitaben "Senden hoşlanıyorum" şeklinde sözler sarf ettiği iddiası ile ilgili olarak mahkemesince yapılan yargılamada sanığın atılı eylemi işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine dair hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

2. Katılan vekilinin, tefhim ile başlayan bir haftalık temyiz süresi içinde 17.02.2015 havale tarihli süre tutum dilekçesi vermesi karşısında temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, bu sebeple Tebliğnamede katılan vekilinin temyiz isteğinin reddine dair düşünce ile onama gerekçesine göre de Tebliğnamede bozmaya dair düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2015 tarihli ve 2014/402 Esas, 2015/171 Karar sayılı kararında katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,