Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9710 K.2023/8214

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/8 Esas, 2015/250 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan davada 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.05.2019 tarihli ve 14-2015/386109 sayılı, onama ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin hastane doğumlu olmaması nedeni ile kemik yaşına ilişkin rapor aldırıldığına ve kemik yaşının on yedi olduğunun bildirildiğine, bu rapora itiraz etmedikleri için sanığın her iki suçtan beraatine karar verildiğine, ancak katılanın karar tarihinden sonra sağlık ocağından katılan mağdurenin aşı kartını bulduğunu, karttaki aşı tarihlerine göre katılan mağdurenin 1998 doğumlu olmasının mümkün olmadığını, yapılan aşıların 0-30 aylık bebeklere yapılan aşılar olduğunu, buradaki tarihlere göre katılan mağdurenin 2000 yılının sonu veya 2001 yılının başında doğmuş olduğunu, dolayısı ile doğum tarihinin düzeltilerek sanığın beraatine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince.

"Sanık savunması, katılan ifadeleri, doktor raporları, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları birlikte değerlendirildiğinde; mağdure ile sanığın olay tarihinden bir ay önce internette tanıştıkları telefonla ve facebook üzerinden yazıştıkları, mağdurenin sanığa kendisini 16 yaşında olarak gösterdiği, 08/12/2014 tarihinde buluştukları, buluştukları yerde mağdurenin de rızası dahilinde birbirlerine cinsel yönden yaklaştıkları öpüştükleri, mağdurenin hastane doğumlu olmaması nedeniyle kemik yaşının tespiti açısından rapor aldırıldığı, raporda 23/06/2015 tarihi itibariyle mağdurenin kemik yaşının 17 yaş ile uyumlu olduğunun belirtildiği,

mağdurenin beyanlarında bazı şeylerin zorla olduğunu bazı şeylerin gönüllü olduğunu söyleyerek eylemlere zımnen rıza gösterdiğini belirttiği ve sanıkla kendi rızası dahilinde gittiği, bu nedenle sanığın mağdureyi hürriyetinden yoksun bırakmadığı, mağdurenin sanıkla kendi rızası dahilinde bir araya geldiği dosya kapsamında bulunan telefon çözüm tutanaklarının da mağdure ile sanığın mağdurenin rızası dahilinde bir araya geldiklerini gösterdiği,

mağdurenin suç tarihinde 15 yaşından büyük olduğu ve rızası dahilinde sanıkla cinsel yönden yakınlaştıkları, bu haliyle mağdurenin yaşı nazara alındığında atılı suçun unsurlarının oluşmadığı sonuç ve kanaatine varılarak, sanığın unsurları itibarıyla oluşmayan müsnet suçtan suç işleme kastının bulunmaması nedeniyle beraatine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur. " şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/8 Esas, 2015/250 Karar sayılı kararında kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talepleri reddedilmiş, olayda katılan mağdurenin kanuni temsilcisinin bilgisi veya rızası dışında evi terk etmesi söz konusu olmadığından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/8 Esas, 2015/250 Karar sayılı kararı yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,