Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/11021 K.2023/2080

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burdur Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2011 tarihli ve 2011/183 Esas sayılı iddianamesiyle, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2013 tarihli ve 2011/41 Esas, 2013/60 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2013 tarihli ve 2011/41 Esas, 2013/60 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 12.12.2017 tarihli ve 2014/11629 Esas, 2017/6373 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve suçun cebirle işlendiği mahkemece kabul edilmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2018 tarihli ve 2018/13 Esas, 2018/128 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın önceki hükümdeki cezasından fazla olamayacağı gözetilerek neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2018 tarihli ve 2018/13 Esas, 2018/128 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 21.10.2021 tarihli ve 2021/6035 Esas, 2021/8576 Karar sayılı kararı ile suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdureyle ilgili mahkemece hazırlanan gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi bölümünde olay tarihi itibarıyla on beş - on sekiz yaş aralığında olduğu kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında on beş yaşından küçük olduğu belirtilerek buna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmak suretiyle hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki oluşturacak şekilde karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2021/578 Esas, 2022/308 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci,ikinci, üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiin Temyiz İsteği Tanık beyanları ile inceleme dışı sanık ...'in beyanlarının sanık savunmalarını doğruladığı göz önüne alınarak suçun maddi unsurlarının oluşmadığından bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanık ... ile hakkındaki hüküm kesinleşen sanık ...'in mağdureyi alarak ...'ın evine gittikleri, sanık ...'ın burada mağdure ile birlikte olmak istemesi ve mağdurenin de kabul etmemesi üzerine mağdureyi kucaklayıp kanepeye yatırdığı, mağdurenin de direnerek ağlamaya başladığı, sanığın mağdurenin zorla üzerini çıkarmaya çalıştığı, bağıran mağdurenin ağzını kapattığı, mağdurenin bu aşamada sanığın elinden kurtularak kaçtığı şeklinde sonuçlanan olayın kabulü ile; alınan savunma ve beyanlar ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV.GEREKÇE 1. Sanık hakkında ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi gereği uygulama yapılması yerine, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uygulama yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2021/578 Esas, 2022/308 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün dördüncü bendinde yer alan ''...CMK'nun 307/4” ibaresinin çıkartılarak yerine “...1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326 ncı” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,