Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/14301 K.2023/3136

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.01.2016 tarihli 2017/63 Esas sayılı iddianame ile sanığın nitelikli cinsel istismar suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır. 2. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.04.2018 tarihli ve 2017/36 Esas, 2018/106 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 12.03.2019 tarihli ve 2018/3190 Esas, 2019/737 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekili ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 4. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 14.02.2022 tarihli ve 2021/16333 Esas, 2022/1186 Karar sayılı ilâmıyla; ''Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut ifadeleri, sanığın eşi olan tanık Sevim’in çelişkili anlatımları, tanık beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar İle Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Bu tür olaylarda tanık bulma imkanının olmadığı, mağdurenin samimi olan ifadesi doğrultusunda sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dolayı cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde eşinin yeğeni olan katılan mağdureye cep telefonu ile oynadığı için kızdığı, bunun üzerine katılan mağdurenin diğer odaya giderek yüzüstü yattığı, peşinden sanığın da geldiği ve parmağını katılan mağdurenin vajinasına sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılan olayda.

Katılan mağdurenin beyanlarını destekler somut delil bulunmaması, sanığın eşi olan tanık Sevim'in aşamalarda çelişen beyanları, katılan mağdurenin olayın üzerinden uzun bir süre geçtikten sonra suça konu iddiaları dile getirmesi, dinlenen diğer tanıkların anlatımları ve savunma birlikte değerlendirildiğinde sanığın katılan mağdureye yönelik atılı suçu gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından mahkemece beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararında katılanlar ve katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Trabzon