Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/14926 K.2023/3164

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2014 tarihli ve 2013/364 Esas, 2014/219 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci, dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan aynı kanunun 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası,

62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2014 tarihli ve 2013/364 Esas, 2014/219 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 11.10.2021 tarihli ve 2021/1565 Esas, 2021/8302 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün onanmasına, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün, mağdureye yönelik eylem sırasında cebir kullanıldığına dair soyut iddia dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile artırılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2021/465 Esas, 2022/184 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin ve ablasının çelişkili beyanlarda bulunduğuna, mağdurenin ablasının sanığa karşı husumet beslediğine, Adli Tıp Kurumu raporunun sanık aleyhine olmadığına, tanık olarak dinlenen ...’in mağdure ve şikayetçiden baskı gördüğünü söylediğine, getirilen telefon kayıtlarının sanığın suçu işlediğine dair delil olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay öncesi mağdure ile bir süre arkadaşlık yaptığı, sanığın olay tarihinde mağdurenin evine gelerek kapıyı açmasını istediği, mağdurenin kapıyı açmadığı, sanığın kapıyı zorlayarak içeri girdiği, mağdurenin yanına gelerek elini tuttuğu, mağdurenin tepki göstermesine rağmen alt kıyafetlerini çıkartıp mağdurenin isteği dışında zorla anal yoldan cinsel organını sokarak mağdureye karşı cinsel istismar eyleminde bulunduğu, bu olaydan bir hafta kadar sonra sanığın yeniden mağdurenin evine geldiği, mağdurenin istememesine rağmen elbiselerini çıkartarak dokunmak suretiyle mastürbasyon yaptığı mağdurenin üzerine boşalıp evden ayrıldığı,

sanığın mağdureyle görüşmediğini savunmasına rağmen, iletişim tespit tutanaklarında mağdurenin kullandığı telefon ile sanığın kullandığı telefon arasında yoğun şekilde mesaj atma ve arama dökümlerinin mevcut olduğu, mağdurenin çocuk izlem merkezindeki beyanlarında olayları anlattığı, iletişim tespit tutanaklarının da mağdurenin beyanlarını doğruladığı, mağdurenin sanığa suç atması için bir neden ve husumetin bulunmadığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiş ve hukuki süreç başlığı altındaki uygulama yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2021/465 Esas, 2022/184 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.