Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/15324 K.2023/534

Mersin

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2019 tarihli ve 2018/661 Esas ve 2019/304 Karar sayılı hükmü ile sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmış ise de, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından, sanığın müsnet suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddenin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Talepleri Sanığın mağdureye karşı işlediği iddia olunan eylemleri ile ilgili, mağdurenin tutarlı ve kurgulanmayacak biçimdeki anlatımları, mağdure ile sanık arasında iftira atmayı gerektirir bir husumet bulunmadığı ve dosya kapsamında toplanan deliller ışığında suçun işlendiğinin sabit olduğu, verilen beraat kararı usul ve yasaya aykırı olduğu, sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek, suçun üst haddinden indirimsiz biçimde cezalandırılması gerektiği, 14.01.2022 tarihli temyiz dilekçesinde beyan edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın, mağdure ...'nın amcası olduğu, konum itibariyle sanığın Mersin, Mahmudiye Mahallesi 4816 Sokak No:15/4 sayılı adreste bulunan evinin mağdurenin evine yakın olduğu, olay günü sanığın mağdureyi mağdurenin babası (sanığın ağabeyi) ile ilgili ailevi bir sorundan uzaklaştırmak amacıyla kendi evine götürdüğü, eve gittiklerinde sanığın eşinin mağdurenin saçında bit olduğunu fark etmesi üzerine sanıktan mağdurenin saçını kestirtmesini istediği, sanığın mağdureyi mahalledeki bir kuaföre götürerek saçını kestirttiği ancak mağdurenin saç kesimini beğenmediği,

eve döndüklerinde mağdurenin saç kesimi sonrası duş almak için banyoya girdiği, bu esnada sanığın lif verme bahanesi ile banyoya girdiği, mağdurenin kendisine çıkmasını söylemesine karşılık "Benden utanma amca baba yarısıdır" dediği, lifle vücudunu sabunlamaya başladığı, akabinde omuz ve göğüs bölgelerinden öptüğü ve göğüslerini emdiği, daha sonra cinsel organını gösterip kendisinden dokunmasını istediği, bu esnada ise amcasının eşinin banyoya girdiği ve olayın son bulduğu, iddia edilerek sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılması talep edilmiş ise de.

İlk Derece Mahkemesince, mağdurenin dosyanın aşamalarında değişen ifadeleri ve ilk baştaki suçlamalarının tamamını sonradan kendi kurguladığı yalan ve iftiralar olarak nitelendirmesi, başka hiçbir delil olmaması, sanığın ifadeleri ile dinlenilen tanıkların ifadelerinin büyük ölçüde uyuşması hususları birlikte dikkate alınarak sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesine kabul edilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, bu nedenle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kullanıldığı anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin 30.12.2021 gün ve 2021/1389 Esas, 2021/2054 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin