Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/15308 K.2023/3524

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2014 tarihli ve 2013/134 Esas, 2014/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Manavgat

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2014 tarihli ve 2013/134 Esas, 2016/182 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdure vekilinin tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.01.2022 tarihli ve 2021/2147 Esas, 2022/398 Karar sayılı kararı ile "Olayın intikal şekli ve zamanı, sanıkla arasında dosyaya yansıyan herhangi bir husumet bulunmayan mağdurenin aşamalardaki samimi ifadeleri, mağdure hakkında aynı gün düzenlenen adli muayene raporları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında,

sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken dosya içeriğine uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi" nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. Manavgat

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/193 Esas, 2022/291 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun, 102 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, adli raporun sanığın savunmasını doğruladığına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Turist olarak Türkiye’de bulunan katılanın, Antik Side merkezindeki bir otelde konakladığı, sanığın da otelin yan tarafında bulunan binada kaldığı, katılanın kaldığı oda ile sanığın evinin balkonunun karşılıklı olması nedeniyle karşılıklı balkondan haberleşerek tanıştıkları ve birlikte denize gittikleri, daha sonra sanığın katılanı motorla gezdirme teklifinde bulunduğu, katılanın da kabul ettiği, sanığın katılanı motora bindirerek gezdirdiği, daha sonra Sorgundaki ormanlık alana götürdüğü ve yere battaniye serdiği katılanın rızası ile battaniyenin üzerine uzandığı, daha sonra sanığın da katılanın yanına uzandığı,

kısa bir süre sonra da sanığın katılanın üzerine çıktığı ve sevişmek istediği, katılanın sanığa ilişki istemediğini söylediği ve sanığı ittirdiği, ancak sanığın eylemine devam ederek katılanın elbiselerini çıkarttığı, katılan ile zorla cinsel ilişkiye girdiği, eylem sonrası katılanın da yola çıkarak ismini bilmediği bir kişinin motosikletine binerek Side beldesine geldiği, durumu annesine anlattığı annesinin de acenteyi bilgilendirmesi üzerine acente tarafından durumun jandarmaya bildirildiği şeklinde olayın kabul edildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manavgat

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/193 Esas, 2022/291 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, Üyeler ... ve ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Sanıkla müştekinin arkadaş olup 4-5 gün birlikte gezdikleri olayın olduğu günde beraberce denize gittikleri ve akabinde otele döndükleri ancak müştekinin arkadaşının beraber kaldıkları odayı kabul etmemesi nedeni ile sanığın evine gittikleri sanığın kız arkadaşının uyuması nedeniyle buradan ayrılıp ormana gittikleri ve battaniye üzerine yattıkları ve öpüşmeye başladıkları müşteki ve sanık anlatımları ile sabittir.

Tartışmalı olan husus cinsel ilişki olup olmadığı ve olduysa rızalı olup olmadığıdır. müşteki sanığın kendisi ile zorla ilişkiye girdiğini beyan etmekte olup sanık ise müştekinin kendisi ile cinsel ilişkiye girmek istediğini ancak müştekinin adetli olması nedeni ile ilişkiye girmediğini bu yüzden iftira attığını beyan etmektedir. Müştekinin vücut muayenesinde ilişkiye girildiğine dair maddi delil elde edilememiştir. Elbiselerinde de yırtılma gibi bir durum söz konusu değildir.

Somut olayda müştekinin soyut beyanından başka zorla cinsel ilişki yaşandığına dair bulgu mevcut değildir. Bu nedenle yerel mahkemece verilen makumiyet kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun kararın onanması yönündeki görüşüne iştirak etmiyoruz.