Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/16483 K.2023/2956

Çocuğun cinsel istismarı suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası ve 62 nci maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2014 tarihli ve 2014/331 Esas, 2014/417 Karar sayılı kararının Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 26.06.2018 tarihli ve 2017/6499 Esas, 2018/4603 Karar sayılı ilamı ile onanması sonucu kesinleşmesini müteakip, sanığın yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2020 tarihli ve 2014/331 Esas, 2014/417 Karar sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine yönelik mercii Karşıyaka

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2020 tarihli ve 2020/1023 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.10.2020 gün ve 94660652-105-35-14008-2020 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakıyla birlikte tevdi kılınan dosya hakkında verilen Dairemizin 04.07.2022 tarihli ve 2021/17711 Esas, 2022/7380 sayılı Karar ile vaki talebin reddine ilişkin ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2022 günlü,

KD-2020/96434 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle tetkik edildi, gereği görüşüldü:

I. İTİRAZ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.12.2022 günlü, KD-2020/96434 sayılı kanun yararına bozma istemli itirazının.

"Somut olayda; mahkumiyet hükmünde karara katılan hakim ...'ın yargılamanın yenilenmesi talebini inceleyemeyeceği, adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hakimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği, mahkumiyet hükmünde imzası bulunan anılan hakimin yargılamanın reddine dair kararda mahkeme heyetinde yer aldığı nazara alındığında, Yüksek Dairece, kanun yararına bozma talebi kabul edilmesi gerekirken,

"5271 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında hükme bağlanan yasağın sadece aynı Kanun'un 321 inci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen yargılamanın yenilenmesi ve duruşma açılması aşamasından sonrasını kapsadığı" gerekçesiyle talebin reddine karar verilmesi Kanuna aykırı görüldüğünden 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesi uyarınca olağanüstü itiraz kanun yoluna başvurulmuştur." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318 inci maddesinin birinci fıkrasındaki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle,

somut olayda mahkumiyet hükmünde karara katılan hakim ...'ın yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendiremeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.06.2022 tarih, 2019/14-642 Esas, 2022/420 Karar sayılı ilamı uyarınca, kanuna aykırı olduğundan, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2022 günlü, KD-2020/96434 sayılı itirazı yerinde görüldüğünden, Dairemizin 04.07.2022 tarihli ve 2021/17711 Esas, 2022/7380 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına ve kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Karşıyaka