Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/16693 K.2024/6716

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1.Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sakarya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2017 tarihli ve 2017/129 Esas, 2017/359 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile katılan mağdurenin nüfus kaydı düzeltilerek reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104/1, 43, 31/3 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair kararının temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 15.01.2020 tarihli ve 2018/5127 Esas, 2020/431 karar sayılı kararı ile, "Nüfus kaydına göre suç tarihi itibarıyla 11 yıl 8 aylık olan mağdurenin yaşına itiraz edilmesi sebebiyle suçun oluşumu ile niteliğini belirlemeye etkisi bakımından mercisinden getirtilen doğum tutanağının onaylı suretinde mağdurenin resmi sağlık kurumunda doğmadığı belirtilip, Sakarya Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 09.11.2010 tarihli raporu düzenleyen heyette radyoloji uzmanının yer almamasından dolayı söz konusu raporun da içeriği itibarıyla mağdurenin yaşını tespitte yetersiz kaldığının anlaşılması karşısında,

rapora esas teşkil eden kemik grafileri ile dava dosyasının İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna gönderilip, yeniden rapor aldırılmak suretiyle mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulmasının kanuna aykırı olduğundan bahisle bozulmasına" karar verilmiştir. 2.Sakarya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile, katılan mağdurenin nüfus kaydı düzeltilerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 43, 31/3, 31/3, 62 maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 43, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düşme ve bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuk hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak, takdiri indirim uygulanmaksızın hüküm kurulması ve Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. C.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuk hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak, takdiri indirim uygulanmaksızın hüküm kurulması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5 maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-d, 66/2, 66/4. maddeleri gereği 10 yıllık olağan, 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü ve zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından, Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58-61. maddeleri ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarla ilgili 5237 sayılı Kanun'un 102-105. maddelerinde değişiklikler yapılması karşısında, aynı Kanun'un 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi nazara alınıp,

lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında müsnet suçlardan belirlenen temel cezaların koşulları oluşmadığı halde zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile arttırılması neticesinde fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR