Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2022/16700 E. , 2023/1583 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2022/16700 E. , 2023/1583 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Denizli 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2022/231 Esas ve 2022/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/1103 Esas, 2022/1104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi; Sanığın mağdurun koşması üzerine alkolün etkisiyle peşinden koştuğu mağdur yere düşünce üzerine düşerek kendi kaşını yardığı cinsel amacı olsaydı yüzünü ıssırmak yerine dokunma öpme şeklinde eylemlerde bulunacağı, mağdurun çelişkili beyanda bulunduğu, sanığın cinsel amaçla hareket etmediği, kasıtlı olmamakla beraber yaralama eyleminin mevcut olduğu, atılı suçu işlediğine sair somut delil bulunmadığı bu sebeplerle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mahkemece; ''İddia, sanığın aşama savunmaları, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; katılanın olay günü saat 05:00 sıralarında Devlet Hastanesinden muayene için randevu almak üzere yaya olarak Denizli Devlet Hastanesine gittiği sırada sanıkla karşılaştığı, sanığın tavırlarından rahatsız olan katılanın sanığa kendisine yaklaşmamasını söylediği, sanığın buna rağmen katılanı takip etmeye başladığı, sanığın tavrından korkan katılanın koşarak kaçmaya başladığı, sanığın da katılanın peşinden koşarak katılanı yakaladığı, bir eliyle omzundan tutup bir eliyle ağzını kapattığı, sanık ve katılanın birlikte yere düştükleri, sanığın katılanın arkasından ağzını kapatarak sarıldığı, katılanın sanığa vurarak kurtulmaya çalıştığı ancak sanığın katılanı bırakmadığı, sanığın daha sonra katılanın yanaklarını dişlediği, bu sırada bir aracın kendilerine doğru geldiğini gören sanığın korkarak kaçmaya başladığı, gelen araçtakilerin katılanın yanına giderek durumu sorup öğrenmeleri üzerine sanığın peşinden gidip sanığı yakaladıkları, katılanın olayı bu şekilde anlatıp sanıktan şikayetçi olduğu, sanığın savunmasında katılanı kız arkadaşına benzeterek ona doğru koştuğunu, alkolün etkisiyle düştüğünü, katılanın yüzünü ısırdığını, bunları cinsel saldırı kastıyla yapmadığını beyan ettiği, dosyada bulunan kamera görüntülerinin ve katılanın adli raporunun katılanın beyanlarını doğrular mahiyette olduğu, sanığın savunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, olayın başlangıcında sanık ve katılanın karşılaştıkları, sanığın sarılmak ister gibi katılanın üzerine yürümesi sonucu katılanın sanığa "sakın bana yaklaşma" dediği, sanığın katılanın yüzünü görmesine rağmen katılanın peşinden koşarak katılanı yakalayıp eylemini gerçekleştirdiği anlaşıldığından sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmediği, sanığın katılana sarılıp yere yıkarak katılanın yanaklarını cinsel saikle ısırdığı, sanığın eyleminin TCK 102/1-1 cümle maddesinde düzenlenen cinsel saldırıcı suçunu oluşturduğu, sanığın mağdureye olayın başlangıcında sarılmaya çalışma, sonra peşinden koşup yakalayarak mağdurenin ağzını kapatıp omzundan tutarak direncini kırıp yere düşürme, yerde mağdureye sarılma ve mağdurenin yanağını ısırma şeklinde gerçekleşen eylemlerini olay yerine bir aracın gelmesi üzerine sonlandırması dikkate alındığında sanığın eylemlerinin sarkıntılık düzeyini aştığı hususunun sabit olduğu, ayrıca olay tutanağından sanık yakalandığında fermuarının da açık olduğunun anlaşıldığı, sanığın eylemlerinin bütün olarak değerlendirilmesi sonucu eylemlerin sarkıntılık düzeyini aştığı, sanığın sübut bulan eyleminin TCK 102/1-1 cümle maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu anlaşıldığından sanığın eylemine uyan TCK 102/1-1 cümle maddesi uyarınca suçun işleniş şekli, suçun işlendiği yer ve zaman, suçun işleniş şekline göre belirlenen suç kastının yoğunluğu, sanık ve mağdurenin yaşı dikkate alınarak alt sınırdan ayrılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi sonucu sanık lehine herhangi bir takdiri indirim sebebi bulunmadığından sanık hakkında TCK 62 maddesinin uygulanmadığı, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmışsa da cinsel saldırı suçunun işlenmesi sırasında bu suçla sınırlı süreyle mağdurun iradesiyle hareket edebilme imkanını kaldırmak şeklinde gerçekleşen eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı anlaşıldığından sanığın unsurları itibariyle oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan CMK 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, sanığa verilen cezanın miktarı, kaçma şüphesinin bulunması, atılı suçun şikayete bağlı olması nedeniyle karar kesinleşene kadar sanığın katılana baskı yapma ihtimalinin bulunması, bu hususların adli kontrol hükümleriyle sağlanmasının mümkün olmaması nedeniyle sanığın tutukluluk halinin devamına karar verildiği ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.'' şeklinde hüküm kurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/1103 Esas, 2022/1104 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.03.2023 tarihinde karar verildi.