Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/11125 K.2024/1103

İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2023/4 Esas, 2023/82 Karar sayılı kararı ile Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 24.10.2022 tarihli ve 2022/4952 Esas, 2022/9384 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede.

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda İzmir

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2012 tarihli ve 2010/392 Esas, 2012/3 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2013/9289 Esas, 2015/8684 Karar sayılı kararıyla; ''Nüfus kaydına göre hastane doğumlu olmayan mağdurenin kemik yaşının tespiti için Niğde Devlet Hastanesinden alınan 15.03.2011 tarihli raporda radyoloji uzmanının bulunmaması karşısında, tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulu raporu aldırılması,

duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorulup, mağdurenin suç tarihindeki yaşı bilimsel olarak belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması...'' gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir. 3. İzmir

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2015/385 Esas, 2021/315 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası,

62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 24.10.2022 tarihli ve 2022/4952 Esas, 2022/9384 Karar sayılı kararıyla; ''Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, tanık anlatımları, mağdureye ait külot ve vajinal sürüntü örneğinde sperm hücresinin görülmediğine ilişkin uzmanlık raporu, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ise kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması...'' gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir. 5. İzmir

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2023/4 Esas, 2023/82 Karar sayılı kararı ile önceki kararında direnilmesine karar vererek, sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası,

üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Dosyada mahkumiyeti gerektirir kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı, adli tıp raporuna göre mağdureye ait külot ve vajinal sürüntü örneklerinde müvekkile ait DNA'ya rastlanmadığı, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanık hakkında iyi hal hükümlerinin uygulanmaması ve kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı; olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, tanık anlatımları, mağdureye ait külot ve vajinal sürüntü örneğinde sperm hücresinin görülmediğine ilişkin uzmanlık raporu, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında yerinde görülmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma sonrası kurulan hükümlerde yeni gerekçeler gösterilmemesi nedeniyle anılan hükümlerin direnme niteliği taşıması karşısında, direnme kararının incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR